Financieel toezichthouder moet verhuizen naar Azië

Oppervlakkig gezien hebben de internationale financiële autoriteiten sinds de financiële crisis van 2008 een mondialer karakter gekregen. De G20, het overlegorgaan van de belangrijkste twintig economieën ter wereld landen, heeft de rol van de G7 overgenomen. Bij de Financial Stability Board (FSB) en het Basel-comité voor het toezicht op de banken hebben niet-westerse economieën tegenwoordig steeds meer in de melk te brokkelen. Zelfs de zogenoemde ‘Washington-tweeling’ – het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank – past zich aan.

Maar er is nog veel te doen. Van de 25 topfuncties (zowel voltijd als deeltijd) bij de belangrijkste elf mondiale financiële instellingen zijn er twintig in westerse handen en slechts drie – 12 procent – in Aziatische. Dat is minder dan de helft van het huidige aandeel van Azië in het bruto binnenlands product van de wereld en veel minder dan het aandeel van de regio in de mondiale groei. Bovendien heeft niet één van die mondiale financiële instellingen haar hoofdkantoor buiten het Westen.

De leiders van elke instelling hebben goede argumenten om ze te houden op de plek waar ze zich nu bevinden. Verhuizen is duur en een gezamenlijke aanpak van de financiële autoriteiten is makkelijker als ze dicht bij elkaar in de buurt zitten. De Europeanen kunnen daar nog aan toevoegen dat hun werkdag overlapt met die van Azië en die van de Verenigde Staten.

Maar als deze logica consequent wordt gevolgd, zal geen enkele financiële instelling ooit in Azië worden gehuisvest. Daardoor zullen de Aziaten tot in lengte van jaren veroordeeld zijn tot een onevenredig hoog aantal intercontinentale vluchten als ze bij mondiale vergaderingen aanwezig willen zijn. Aan het eind van je tweede vlucht van twaalf uur binnen één week ga je je dan toch afvragen of je geen slachtoffer bent van een mondiaal vooroordeel, ook al zit je in de business class.

De leiders van de G20 hebben een vrijwel unieke kans om het evenwicht te verbeteren. Zij zullen de toekomst van de FSB bespreken tijdens hun topconferentie van volgende maand in Los Cabos, Mexico.

De toezichthouder FSB, die in de vorige crisis is opgericht en gevestigd is in het Zwitserse Basel, staat op het punt te worden losgekoppeld van zijn voormalige sponsor, de Bank voor Internationale Betalingen. Waarom zou het permanente secretariaat van de FSB, een groep van ongeveer twintig professionals, niet naar Azië kunnen verhuizen? Dat zou een kleine stap in de goede richting zijn.

Hong Kong, Seoul, Singapore en Tokio hebben allemaal de luchtvaartverbindingen, politieke stabiliteit en voorzieningen om het juiste personeel aan te trekken. De Zwitsers zouden bezwaar kunnen maken, maar uiteindelijk zouden ook zij baat hebben bij een eerlijker mondiaal financieel beleid, evenals alle westerse spelers.

Vertaling Menno Grootveld