Telefoonstem

Je eigen stem is een leugenachtig instrument: jaren leef je in de overtuiging hem te kennen als een goede vriend, waarna je jezelf op een bandje terughoort en er direct existentiële vragen opdoemen als: ‘Ben ik dit?’, ‘Wat is echt?’ en ‘Waarom klink ik als een Russische escort op leeftijd?’

Stemmen van anderen zijn daarentegen goed te bestuderen. Het meest intrigerend is het als ze van het ene op het andere moment veranderen – zoals bij de telefoonstem.

Een veel voorkomende telefoonstem is de zakelijke telefoonstem. Je bent met een vriendin koffie aan het drinken, terwijl ze een verhaal vertelt over hoe de groenteboer op zo’n trage, likkebaardende manier haar bestelling herhaalde dat ze niet meer om een komkommer durfde te vragen, als haar telefoon gaat.

Eerst kijkt ze naar het scherm, en als ze vervolgens opneemt, is haar stem drie octaven hoger. Bovendien praat ze op een toon die zowel neutraal als goedkeurend is, het soort stem die professionaliteit uitstraalt en waarmee ze ook zou kunnen zeggen: „Sorry, drie kernbommen zei u? Op de Costa del Sol. Ja. Oké. Ik noteer het nu meneer. Had u nog iets anders?”

De zakelijke telefoonstem van een vriend van mij is daarentegen juist iets ongeïnteresseerder dan normaal – als hij grote bedrijven belt klinkt hij alsof hij tegelijkertijd een kruiswoordraadsel in de Donald Duck aan het oplossen is. En mijn vader krijgt van zakelijke telefoontjes een hoffelijke klank in zijn stem die wellicht nog het best zou passen bij een butler in een afgelegen Luxemburgs landhuis:

„Goedendag, mijn excuses, bel ik gelegen? Ah, één moment? Uiteraard mevrouw.”

De andere telefoonstem die veel te horen valt, is de telefoonstem die je reserveert voor geliefden. Deze is risicovol – sommige variaties in dit genre kan je nooit meer níet horen. Zo praatte ik ooit met een jongen in een café die zijn telefoon opnam met: „Koninginnetje, ja natuurlijk kom ik naar huis, ja natuurlijk doe ik dat, ik kom er nu aan, ja dat weet ik en natuurlijk denk ik daar aan. Tot zo, liefde van me.”

Ik had ze geloof ik liever gewoon uitgebreid zien tongen.

Dit zijn ook mannen die hun vriendin niet gewoon onder haar naam in hun telefoon hebben staan, maar onder Sexyness of Schoonheid. Andere mogelijkheden zijn: zodra de vriend of vriendin belt, op een vermoeide toon de hele dag gaan bespreken („Nou en toen zei mijn baas waarom doe je dat maar ik wilde gewoon die ene assignment afmaken en toen zei hij...”) en de net verliefde stem vol nerveus gegiechel, waarbij je elk moment een ‘nee jíj moet ophangen’-spelletje verwacht.

Zelf zal ik ook wel telefoonstemmen hebben. Ik probeer hiermee zoveel mogelijk in ontkenning te leven – net zoals ik dat met mijn gewone stem doe.