Politiefilm met iets te veel lopendebandwerk

À l’aveugle

Regie: Xavier Palud. Met: Jacques Gamblin, Lambert Wilson, Raphaelle Agogue. In: 3 bioscopen. **

Een politie-inspecteur (Jacques Gamblin) onderzoekt een moord die het werk lijkt van een seriemoordenaar. Maar als er doden vallen die vermoedelijk in de wapenhandel zitten, wordt alles anders. De inspecteur verlegt zijn aandacht naar iemand die door zijn handicap eerst geen verdachte was, maar hem wel intrigeerde. Deze blinde man (Lambert Wilson) blijkt onderdeel van een complot waarbij hooggeplaatsten van het Franse ministerie van Defensie iets te verbergen hebben. Een moordzaak ontpopt zich tot een politieke affaire.

Producent-regisseur Luc Besson droomt al jaren van een Europees antwoord op Hollywood. Zijn productiebedrijf EuropaCorps doet zijn best genrefilms te maken die in smaak vallen bij een breed publiek. Vaak lukt dit net niet: Bessons producties zijn iets te veel lopendebandwerk. Ook policier À l’aveugle, waarvoor Besson het idee leverde, ontstijgt de genreclichés niet. De personages zijn overbekend: de gedesillusioneerde politie-inspecteur, de jongere, vrouwelijke collega die stiekem verliefd op hem is, de schurk die veel gemeen heeft met de inspecteur die hem achtervolgt. Beiden lijden onder een trauma, hebben suïcidale neigingen en zijn uiterst opmerkzaam. Geen wonder dat het hondje van de politieman niet tegen de verdachte blaft: de blinde is het spiegelbeeld van zijn baasje. Goed volk.