Met Bokito gaat het goed, hij is weer een echte gorilla

Vandaag is het vijf jaar geleden dat de gorilla Bokito ontsnapte. Volgens zijn verzorgers is er veel onzin over hem verteld. „Hij is een echte familieman.”

Het gaat „heel goed” met Bokito, zeggen de verzorgers van de gorilla die vandaag precies vijf jaar geleden ontsnapte uit het mensapenverblijf in de Rotterdamse diergaarde Blijdorp.

De medewerkers van de dierentuin blikken met tegenzin terug op het incident, waarbij de gorillaman een vrouwelijke bezoeker ernstig verwondde en in een restaurant een aantal mensen de schrik van hun leven bezorgde. „Wij zijn in Blijdorp gericht op het heden en de toekomst voor Bokito en zijn familie. Over zijn ontsnapping is al zoveel geschreven en gezegd, dat daar niet veel meer aan valt toe te voegen”, zegt de woordvoerder van Blijdorp.

Zonder veel enthousiasme hebben de verzorgers de afgelopen jaren „een hype” op zich af zien komen, waarbij half Nederland zijn mening klaar had. Wat de medewerkers ronduit heeft gestoord, is dat de naam Bokito een synoniem werd voor agressie. Het is normaal geworden om hooligans en relschoppers aan te duiden als Bokito. Volkomen ten onrechte, volgens de verzorgers, want de gorilla is een „vreselijk goede vader” voor zijn kinderen. „Hij is een echte familieman.” Bovendien is de gorilla „buitengewoon slim”.

Bokito, geboren op 14 maart 1996 en ruim tweehonderd kilo zwaar, is de leider van een familiegroep met drie volwassen vrouwtjes, vier dochters en een aangenomen zoon. Dat laatste is bijzonder, want het is gebruikelijk dat mannetjes niet door de leider van de groep, de zilverrug, worden geaccepteerd. „In de natuur worden jongen van andere gorillamannetjes vaak door een eventuele nieuwe gorillaman gedood!” Een van de vrouwtjes is op dit moment bovendien weer drachtig – van Bokito.

Nog steeds weten de verzorgers niet precies hoe de zilverrug tot zijn ontsnapping kon komen. Het Openbaar Ministerie besloot destijds van vervolging af te zien omdat Blijdorp voldeed aan alle verplichtingen en de diergaarde er „redelijkerwijs” van kon uitgaan dat Bokito nooit in het water van een anderhalve meter diepe gracht zou stappen en over een hek zou klimmen. Ook was het agressieve gedrag van Bokito volgens het OM mede veroorzaakt „door gedrag van een of meerdere bezoekers die hierop door medewerkers en een vrijwilliger zijn aangesproken”. Een vrouw, het latere slachtoffer, zou langdurig oogcontact hebben gezocht.

Bokito is „veel meer gericht op mensen dan andere gorilla’s”, aldus Blijdorp, omdat hij voor zijn komst naar Rotterdam met de fles door mensen is grootgebracht in de dierentuin van Berlijn. „Dat maakt hem anders en hij zal altijd speciaal blijven. In de Blijdorp-groep heeft hij weer geleerd hoe het is om een echte gorilla te zijn, tussen soortgenoten. En dat doet hij heel goed, gelukkig.”

Na de ontsnapping is de gracht gedempt en is een wand opgetrokken rond het buitenverblijf. „Bokito zit af en toe graag in een grote klimboom van waaruit hij het hele verblijf kan overzien en ook over de wand kan heen kijken.” In het binnenverblijf is folie aangebracht op delen van ruiten, zodat Bokito zich desgewenst kan terugtrekken van de blikken van het publiek. Ook is er camerabewaking.