Speed hield me op de been

Grimes treedt vrijdag op in Paradiso. Opsluiting en drugs hielpen bij de nieuwe cd van de Canadese zangeres.

Muziekjournalist

Al wordt popmuziek nogal eens met drugsgebruik in verband gebracht, weinig artiesten geven hun inname toe. Claire Boucher (24), bekend onder pseudoniem Grimes, daarentegen, vertelt blijmoedig over de manier waarop haar veelgeprezen, derde cd Visions tot stand kwam. „Door twee weken onafgebroken, in een met vuilniszakken verduisterde kamer mijn muziek op te nemen, bij te slijpen, uit te werken. Speed hield me op de been, zodat ik dag en nacht kon doorgaan. Af en toe kwam mijn huisgenote binnen. Haar vroeg ik welke dag het was. Na twee weken was ik klaar.”

In die tijd ontstond een cd vol muziek waar tijdsbesef uit verdwenen lijkt: nummers cirkelen, zangpartijen echoën, synthesizerpartijen bijten elkaar in de staart. Deze hallucinerende stijl is gevat in een primitief soort elektronica met bonkende basdrums en klaterende pianoriedels. Liedjes als ‘Genesis’ en ‘Oblivion’ zijn ruimtelijk en ijl, terwijl ‘Vowels = Space and Time’ opzweept tot dansen. Al klinkt Bouchers stem, met zijn kaatsende klanken, hier eng en spookachtig.

Claire Boucher, uit Montreal, Canada, is niet alleen openhartig, ze is ook springerig, opgewonden en één en al grijns, als ze in een Amsterdams hotel interviews geeft. Haar haar is gedeeltelijk weggeschoren, de rest hangt in een paardenstaart, als overblijfsel van een verleden als ‘gabber’-meisje. Nog altijd is ze gek op trance, vooral uit Nederland, zegt ze, en was ze onlangs nog bij een optreden van haar held Tiësto. Ze draagt dikke, zwarte oogmake-up en heeft zelfgemaakte tatoeages op polsen en handen. Normaal gesproken gebruikt ze meer gothic schmink op haar gezicht. „Maar met al dat vliegen en die douanes waar ik nu langs moet, geeft dat te veel gedoe”, zegt ze.

Voordat ze Visions maakte, bracht Boucher al twee albums uit, op cassette. Haar podiumvrees leerde ze vorig jaar overwinnen, tijdens een tournee als voorprogramma van Lykke Li. Boucher heeft meer demonen van zich af moeten slaan, zoals een dwingend rooms-katholiek geloof en de opvoeding van haar ouders, die wilden dat ze secretaresse werd.

Toch heeft het geloof nog een rol gespeeld bij het ontstaan van Visions, zegt ze, in de persoon van de elfde-eeuwse mystica Hildegard van Bingen. Naar de religieuze visioenen van Van Bingen vernoemde Boucher haar cd. „Hildegard was een non en hoofd van een klooster. Haar levensverhaal sprak me aan vanwege de religieuze toewijding. Hildegard woonde geïsoleerd, ze deed niets anders dan zich concentreren op haar muziek en haar ideeën. Ze liet zich nergens door afleiden. Dat is in deze tijd nauwelijks nog mogelijk. In mijn leven is altijd veel afleiding. Veel uitgaan, veel verstrooiing. Dus toen ik een nieuwe cd wilde maken, dacht ik aan Hildegard van Bingen en kwam op het idee van zelfgekozen opsluiting. Mijn studentenkamer in Montreal werd mijn klooster.”

Boucher speelde alle partijen zelf, met een overzichtelijke hoeveelheid elektronische instrumenten en een simpele versie van de Garageband-software. „Ik bleek weinig nodig te hebben. Ik nam gewoon uren de tijd om de instellingen op de computer te veranderen en zo nog net een andere klank tevoorschijn te toveren.” Ze lacht. „Door honger en slaapgebrek kreeg ik steeds meer lucide gedachten en ideeën.”

Boucher heeft sinds het verschijnen van Visions, begin dit jaar, veel bijval gekregen, zo schreef een criticus van The New York Times over Visions: ‘One of the most impressive albums of the year so far.’ Boucher trad veel op, onder meer op het SXSW-festival in Texas en in Engeland. Aanstaande vrijdag is ze te zien op het London Calling-festival in Paradiso, Amsterdam. Claire Boucher omschrijft zichzelf als ambitieus en doortastend. Toch ziet ze haar toekomst niet als uitvoerend muzikant. Boucher wil producer worden. „Zo iemand als Timbaland, dat wil ik worden. Ik wil andere zangers en zangeressen ontdekken en voor hen de muziek maken. Ik moet talent tegenkomen, ontwikkelen en lanceren.” Om te beginnen is het nog niet zo ver, zegt ze. „Nu heb ik geen geld om in anderen te investeren. Dus voorlopig moet ik het zelf doen. Ik ben mijn eigen zangeres en producer tegelijk.”