Sadisme en geweld in de schuilkelder

The Divide. Regie: Xavier Gens. Met: Lauren German, Michael Biehn, Rosanna Arquette. In: 4 bioscopen.

In (horror)films waarin een groepje mensen gedwongen wordt om samen op een geïsoleerde plek te overleven, zijn de rollen meestal keurig verdeeld. Je hebt mensen en beesten. Meestal komt in de mens het beest tevoorschijn, soms andersom. Films in dit genre zijn niet optimistisch over de menselijke natuur.

In de horror/sciencefictionmix The Divide is alle hoop vervlogen. De mens zelf blijkt zijn ergste vijand. Na een kernaanval op New York heeft een groepje flatbewoners zich, zeer tegen de zin van de mopperige conciërge die daar na 9/11 met vooruitziende blik een schuilplaats bouwde, verschanst in de kelder. Het clubje dat daar door de scenarioschrijvers als laatste representanten van de menselijke soort bij elkaar is geveegd, laat zich nog het beste omschrijven als de achterneefjes van Alex en zijn ‘droogs’ uit A Clockwork Orange: sadistisch, ultragewelddadig en egocentristisch. Maar The Divide beweert niet zoveel over de ‘condition humaine’. Voor de Franse regisseur Xavier Gens, een representant van de ‘New French Extreme’-stroming in de horror, lijkt een en ander in zijn tweede Amerikaanse film vooral een excuus om in rap tempo verkrachtingen en andere mensonterende daden in beeld te brengen. Extreem? Ja. Nieuw? Nee. Het moet zelfs voor een genreliefhebber moeilijk zijn om van zoveel cynisch, nihilistisch en smerig misogyn geweld nog de lol in te zien.