'Je leert dat mensen tot alles in staat zijn'

De blik van Huub Stapel op de wereld veranderde voorgoed door Buñuels wrede Los olvidados.

„Geschokt was ik, toen ik op mijn zeventiende de film Los olvidados (1950) van Luis Buñuel zag. Dat was voor het eerst in mijn leven dat ik een film keek die zo rauw was, en zo sterk naar de werkelijkheid getekend. Die werkelijkheid was voor mij toen nog geheel onbekend. Ik groeide op in Tegelen, een kleine gemeente in Limburg, en de grote boze buitenwereld was in die jaren heel ver weg. We spreken nu van zo’n veertig jaar geleden – niet dat ik een oude lul ben – maar die film veranderde mijn blik op de wereld en mijn blik op film voorgoed.

„Het gaat over de sloppenjeugd in Mexico City. Een bedelaar wordt op een gegeven moment beroofd, en nadat z’n karretje onder zijn kont vandaan is geschopt wordt hij helemaal tot moes geslagen. Er wordt gewoon geen enkele romantische poging gedaan om iets te vergoelijken of mooier te maken. Voor een zeventienjarige jongen uit de provincie was dat een grote klap.

„Toch denk ik dat het goed is dat je door film een andere kijk op de wereld krijgt. Dat je leert dat de wereld totaal krankzinnig is, en dat mensen tot alles in staat zijn. Ik las bijvoorbeeld laatst in de krant dat er een boek is geschreven over concentratiekampen in Noord-Korea, waar de meest gruwelijke dingen schijnen te gebeuren. De hele wereld weet dat die kampen er zijn, maar we doen allemaal een beetje alsof het er niet is, zo hypocriet. Ook schijnen er plekken te zijn waar ze, om de goden gunstig te stemmen, baby’s van een tempel gooien. Honden worden levend gevild met een stok in de mond om een soort Ugg-schoenen van te maken.

„Hoe knettergek kun je worden? Alles wat jij je in je ergste fantasie kunt voorstellen, gebeurt op dit moment ergens in de wereld.

„Soms denk ik, zet er maar een hele grote dikke paal voor, ik wil helemaal niet weten wat er allemaal gebeurt, ik zie totaal geen hoop. Die hoop moet je zoeken in de dagelijkse dingen om je heen. Ik doe mensen bijvoorbeeld een groot prezier met mijn voorstellingen. Als je je bezig houdt met de echte wereld kan je beter krankzinnig worden en een kogel door je harses schieten.”