Hand

In mijn spreekkamer verscheen een Turks echtpaar. Bij de kennismaking kreeg ik (50 jaar) van de man geen hand om de bekende culturele redenen. Ik zou onrein kunnen zijn en daar ging hij zich niet aan wagen.

Enige tijd later deed ik bij zijn vrouw een keizersnede en wilde ik hem na afloop feliciteren. Hij zei: „Ach, welja”, en schudde mijn hand. Ik was blij met deze superintegratie. Toen ik bijna de operatiekamer uit was, vervolgde hij: „Het is ook niet zo erg, u bent tenslotte een oudere vrouw.”

Pauline Ottervanger