Brieven

Thuiswerken gevaarlijker dan reizen met de trein

Na het raadplegen van twee websites over treinongevallen maakt professor Simon Portegies Zwart zich „ernstig zorgen” over zijn veiligheid als hij in Nederland met de trein reist (Opinie, 15 mei). Zijn rekenwerk wijst er volgens hem op dat de kans op een treinongeval in Nederland sinds 2002 is gestegen met 430 procent. Met zo’n kans op een ongeluk in de trein werkt hij liever thuis.

De professor doet er – voor zijn eigen veiligheid – goed aan de cijfers nog eens goed te bestuderen en te surfen naar andere websites, zoals die van het RIVM over de slachtoffers die jaarlijks vallen door privéongevallen. Hieruit blijkt dat tussen 2003 en 2007 per jaar gemiddeld ongeveer 1.300 vrouwen en 1.100 mannen door een privéongeval om het leven kwamen, bijvoorbeeld door brand, vergiftiging, verstikking of een ongelukkige val van de trap.

Ook als Portegies Zwart tijdens het thuiswerken een ommetje wil maken, moet hij zich bewust zijn van de risico’s. Uit cijfers van het CBS blijkt dat er in 2011 661 dodelijke slachtoffers vielen in het verkeer, onder wie 74 voetgangers.

Vergelijk dit met de cijfers over spoorongevallen op de websites waarnaar Portegies Zwart verwijst. In bijna twintig jaar zijn er op het Nederlandse spoor twee treinreizigers om het leven gekomen bij een treinongeval, onder wie de vrouw bij de botsing tussen twee treinen in Amsterdam op 21 april van dit jaar. Dit zijn er twee te veel, maar het is geen reden om thuis te werken.

Uit cijfers zou ook blijken dat het Nederlandse spoor onveiliger is dan het Britse spoor. Wie de cijfers uitvlooit, ziet dat tientallen treinreizigers in de afgelopen twintig jaar het leven verloren bij treinongevallen in Engeland. In Nederland herdenken we als sector twee reizigers die tot ons verdriet het leven lieten in deze twintig jaar. Ook gaan onze gedachten uit naar reizigers die gewond raakten bij treinongevallen. Als sector zetten we alles op alles om dit terug te brengen naar nul.

Safety officer bij ProRail

Streven naar economische groei leidt tot problemen

Kan iemand mij uitleggen waarom de kranten volstaan over economische groei, of liever over het gebrek daaraan, en dat dit zo erg is? Hebben we dan niets geleerd van de problemen waar dit streven naar groei toe leidt? Wordt het niet eens tijd dat we het oude economische model inruilen voor een circulaire economie, waarin we minder verspillen en dus ook minder hoeven te produceren?

Deze transitie zal niet eenvoudig zijn, maar de oude aanpak is uitgewerkt. Of is er nog iemand die denkt dat we gelukkiger worden van nog meer spullen? Of geloven we nog dat er genoeg grondstoffen zijn, als we zo doorgaan, om volgende generaties een leefbare wereld na te laten?

Diepenveen

Die zzp’ers hebben het veel zwaarder dan ambtenaren

Wat een zielig gedoe over de nullijn voor ambtenaren, politieagenten, leraren en militairen. Er zijn circa 1 miljoen zzp’ers. Zij verdienen sinds de crisis gemiddeld zeker 500 euro per maand minder. Dit is een achteruitgang van 6 miljard euro per jaar.

De vaste werknemer en ambtenaar hebben relatief gesproken niets van de crisis gemerkt ten opzichte van de zzp’ers, die de hele crisis voor hun rekening hebben genomen. Je hoort er niets over in de politiek of pers. Wel zijn er vragen in de Kamer als 150 werknemers in een of ander fabriekje op straat komen te staan. Dit is triest, maar een zzp’er als mijn echtgenote is gezakt van circa tweeduizend euro per maand naar nul.

Overveen

Wilders krijgt gelijk als de Grieken Europa verlaten

In EenVandaag van 12 mei herhaalde PVV-leider Geert Wilders maar liefst 26 keer dat hij klaar is met de Europese bureaucraten. Ook riep hij dat de PVV de grootste partij zal worden. Wellicht grinnikt u deze belofte weg, maar Wilders kan zomaar gelijk krijgen.

Griekenland stemde tegen de hervormingen en tegen Europa. Extreem-links en -rechts kregen een aanzienlijk aantal stemmen. In Frankrijk dreigt president Hollande belangrijke hervormingen terug te draaien. Bondskanselier Merkel lijdt in een Duitse deelstaat een groot verlies, dat kan gelden als voorbode op de verkiezingen.

Wilders volgt deze ontwikkelingen op de voet. Als de Grieken uit de euro stappen, heeft hij een geweldige stok om mee te slaan. Hij heeft het altijd al zien aankomen en heeft het jarenlang geroepen.

Premier Rutte had met Wilders het paard van Troje binnengehaald. Die komt nu tevoorschijn. Als de Grieken, de bakermat van de democratie, Europa in de steek laten, zal Wilders op 12 september zegevieren.

Amsterdam

Tofik Dibi pleegt politieke zelfmoord GroenLinks

Met alle respect: Tofik Dibi overschat zichzelf schromelijk door zich te presenteren als kandidaat-lijsttrekker van GroenLinks. Hij maakt op de kiezer geen enkele indruk en brengt zijn partij en zichzelf met deze dwaze politieke zelfmoordactie alleen maar schade toe. Ik vind het vreemd dat de partijtop niet heeft ingegrepen. Wie is de volgende die een gooi naar de macht wil doen?

Maasdam

Gedoogconstructie met PVV een CDA-vergissing?

De opstelling van een aantal CDA-‘prominenten’, bijvoorbeeld op de Opiniepagina van 11 mei, is opvallend. De schrijvers stellen dat „de conclusie zich zeer nadrukkelijk opdringt dat het CDA een vergissing heeft begaan met deelname aan het minderheidskabinet-Rutte met gedoogsteun van de PVV”.

Deze ‘vergissing’ is goedgekeurd door tweederde van de partijleden op een van de grootste politieke partijcongressen ooit. Een gedoogconstructie met de PVV was voor vele leden een acceptabele oplossing. Bij mij dringt zich zeer nadrukkelijk de conclusie op dat de publiciteit zoekende tegenstanders van de gedoogconstructie van destijds alsnog erkenning zoeken van hun gelijk.

Bij de jongste Kamerverkiezingen, in 2010, zijn veel CDA-kiezers overgestapt naar de PVV. Voor Helmond schat ik dit aantal op eenderde tot de helft van de eerdere CDA-kiezers. Op veel andere plaatsen zal het niet veel anders geweest zijn. Vermoedelijk is de CDA-overloop naar de PVV veroorzaakt doordat het CDA een aantal maatschappelijke signalen niet goed heeft ingeschat.

Als voorbeeld noem ik een opmerking tijdens dat CDA-congres van een ondernemer uit de Alblasserwaard: „veel CDA-kiezers in mijn omgeving vinden dat Wilders voor een deel wel gelijk heeft, daarom ben ik voor de gedoogconstructie”.

De gedoogconstructie is door een grote meerderheid van de aanwezige leden geaccepteerd en kan nu zomaar niet als een vergissing worden bestempeld. Het lijkt me tijd dat de verantwoordelijkheid voor de gedoogconstructie door allen wordt geaccepteerd en alle steun wordt gegeven aan de aanstaande lijsttrekker.

Oud-voorzitter van CDA Helmond

Politici begrijpen blijkbaar echt niets van marketing

Tofik Dibi laat ons weten dat GroenLinks weer moet willen winnen. Henk Bleker wil dat het CDA een fatsoenlijke middenpartij wordt. Wat kan mij dit allemaal schelen?

Het is alsof Unilever de consument bekent dat het de grootste zeepfabrikant ter wereld wil worden. Dit mogen ze willen – het is ongetwijfeld de kern van hun marketingstrategie – maar de consument wil dat Unilever lekkere zeep maakt. Als dit lukt, wordt Unilever misschien wel de grootste. Dit is leuk voor Unilever, maar de consument is het worst.

Zenuwachtige politici in de verdrukking maken de fout dat ze hun marketingstrategie aan de kiezer verklappen. De kiezer kan deze strategie helaas niks schelen. Het gaat om het product. Dat moet deugen.

Daarom ook werkt Blekers slagzin ‘Eerlijk, Helder, Henk’ niet. Ten eerste lijkt het een listige truc om rechten op een bestaande slagzin te omzeilen met een kleine verandering. Ten tweede is het profiteren van zo’n populaire slagzin wel erg goedkoop. Ten derde is het volstrekt ongeloofwaardig, alsof Willem Holleeder ons vertelt dat hij voortaan een betrouwbaar mens is. Wie plotseling zo nadrukkelijk beweert dat hij eerlijk en helder is, moet worden gewantrouwd. Dit is slechte marketing.

Hilversum

Te veel aandacht voor die interne partijverkiezingen

De burgers van Nederland worden in de media overstelpt met nieuws over politieke partijen, zoals de verkiezingen van partijvoorzitters, fractievoorzitters of lijsttrekkers.

Aan deze gebeurtenissen wordt mijns inziens veel te veel aandacht besteed. Slechts een zeer klein deel van de Nederlanders is lid van een politieke partij. Tijdens verkiezingen veranderen kiezers gemakkelijk van partij, alsof politieke partijen een soort winkels zijn waar men zijn voordeel kan halen.

De berichtgeving over gebeurtenissen in politieke partijen gaat zelden over het landsbelang of idealen, maar veel meer over de (machts)positie van de desbetreffende partij en de carrière van politici in die partij.

Almelo