Zachtaardige Blaudzun

Blaudzun, Indiestad. 14/5 Duif, A’dam. Indiestad t/m 23/5, div loc Amsterdam. Info: indiestad.nl.

Genoeg redenen om enthousiast te zijn over het akoestische concert dat de Nederlandse zanger Blaudzun gisteren gaf in de kerk De Duif in Amsterdam. Zo werd hij begeleid door acht inventieve muzikanten die regelmatig wisselden van instrument, en de gedragen liedjes inkleurden met viool, trommel, percussie, een kreunend orgel en slide guitar.

Blaudzun, artiestennaam van Johannes Sigmond, is een excentrieke verschijning met zijn ravissante baard, grote bril, groot lichaam en klein gitaartje. Behalve een akoestische gitaar bespeelt hij ook verschillende typen mandoline. De opening was mooi: hoog op een spreekgestoelte zong hij Wolf’s Behind The Glass. Met het hoofd in de nek, stuurde hij zijn bedwelmende stem met de hoge welvingen de zaal in.

Enkele aspecten waren minder goed uitgewerkt. Bij zulke zachtaardige instrumenten hoort een afgeronde klank, maar in De Duif bleef het geluid blikkerig. Teleurstellend waren ook sommige arrangementen.

Akoestische optredens worden bijzonder door nieuwe interpretaties van bekende nummers. Maar de instrumentaties van Blaudzuns nummers, te horen op zijn laatste cd Heavy Flowers, zijn veelal al akoestisch. Daardoor klonk een aantal liedjes nauwelijks anders. Verrassend was Sunshine Parade, doorkruist door trommels. Ook de rol voor viool in Heavy Flowers was een verrijking. Maar bij een als ‘the acoustic sessions’ aangekondigd optreden waren meer verrassingen welkom geweest.