Een dip uit de Sahara

Als je de middelbare leeftijd hebt bereikt en in een buitenwijk woont, zoals ik, ben je vaak niet meer helemaal op de hoogte van wat hip & happening is. Gelukkig heb ik moderne kennissen die me wel eens ergens op attenderen. Zo meldde een vriend dat hij recentelijk een kopje van die veelbesproken Kopi Luwak

Als je de middelbare leeftijd hebt bereikt en in een buitenwijk woont, zoals ik, ben je vaak niet meer helemaal op de hoogte van wat hip & happening is. Gelukkig heb ik moderne kennissen die me wel eens ergens op attenderen. Zo meldde een vriend dat hij recentelijk een kopje van die veelbesproken Kopi Luwak had gedronken. Deze uit Indonesië afkomstige koffie wordt gemaakt van bonen die eerst door de civetkat (of luwak) zijn genuttigd en daarna uitgepoept, gereinigd en gemalen. Vriend vond het ‘best lekker’, maar de ophef niet helemaal waard. Wél enthousiast was hij over de arganolie die hij in weer een ander hip etablissement had geproefd. Ook daarover had hij trouwens iets onsmakelijks te melden, iets met geitenpoep ditmaal. Maar die olie moest ik zeker eens proberen.

Welnu, wat betreft die uitwerpselen zat hij ernaast. Arganolie wordt gemaakt van noten van de arganboom, die alleen groeit in Zuid-Marrokko en Algerije. Geiten klimmen in de takken, eten de vruchten en braken de noten later weer uit. Deze worden geraapt, schoongemaakt en gekraakt. In elke noot zitten twee of drie pitten, waaruit olie wordt geperst. Al met al een erg arbeidsintensief proces; geen wonder dat een klein flesje al gauw twintig euro kost. Maar wat betreft de smaak had vriend helemaal gelijk, arganolie heeft een notig, uitgesproken aroma en is ontzettend lekker. Een klein beetje olie over een tajine of wat gegrilde groente is een goed idee is. En een pasta met rucola, schilfers parmezaanse kaas en geroosterde hazelnoten krijgt door een klein scheutje arganolie iets bijzonders. Afgelopen weekeinde combineerde ik tamarakt, een houmous-achtige dip van spliterwten met de olie en dat was ook een succes.

Doe de erwten in een zeef en spoel ze goed af met koud water. Zet ze onder een vingerkootje water en breng ze aan de kook met twee theelepels gemalen komijn, een teen knoflook en een kwart theelepel zout. Kook de erwten op een heel zacht vuurtje in een (klein) uur gaar met de deksel op de pan. Roe ze af en toe om. Als er nog veel vocht op de erwten staat, schep er dan met een soeplepel wat uit en bewaar het. Druk de zachte erwten met een pollepel door een zeef. U heeft nu een puree, die eventueel wat verdund kan worden met het weggenomen kookwater. Breng de tamarakt op smaak met wat citroensap, peper en – indien nodig – zout. Doe het in een mooi schaaltje, maak er een kuiltje in en giet daar een beetje arganolie in. Niet teveel, de smaak is zeer uitgesproken. Strooi er flink wat basilicum over en wat fijngehakte, geroosterde hazelnoten. Serveer met (geroosterd) brood.

In de bijlage Lux schrijftMarjoleine de Vos elke zaterdag een rubriek over eten.

Uw reacties zijn welkom op nrc.nl/thuiskok

Argantamarakt

Voor 6-8 personen:

250 g spliterwten

gemalen komijn

1 teen knoflook

citroen

arganolie

handje basilicumblaadjes

handje hazelnoten