En zo werd het voetbaljaar in Turkije in 'stijl' afgesloten

In het stadion van rivaal Fenerbahçe werd Galatasaray kampioen van Turkije. Geen huldiging – veel te gevaarlijk – maar supportersrellen.

„Wij gaan hier niet weg zonder de kampioensbeker”, laat Fatih Terim, trainer van Galatasaray, tegenover een handvol angstige Turkse verslaggevers weten. Het is zaterdagavond. Zijn club is ruim een uur daarvoor kampioen geworden van Turkije, uitgerekend in het Sukru Saracoglu stadion van de aartsrivaal en kampioen van vorig seizoen Fenerbahçe. Maar een huldiging is op dat moment de goden verzoeken en levensgevaarlijk voor zijn spelers.

Binnen in het stadion zijn woedende Fenerbahçe-supporters slaags geraakt met de oproerpolitie. Zeker 250 fans zijn het veld opgestormd. Plastic stadionstoelen vliegen de lucht in. Journalisten worden aangevallen. Televisieverslaggevers bellen angstig hun zenders om te melden dat de ruimte waarin de afsluitende persconferentie zou worden gehouden is bezet. „Het stadion is als een oorlogsgebied”, bericht Mehmet Ali Birand over de telefoon. Op Twitter heet het stadion dan al Turkijes Tahrir-plein.

Journalisten kunnen het stadion niet meer uit. De oproerpolitie moet alle zeilen bijzetten om te voorkomen dat supporters van Fenerbahçe ook de kleedkamer van de spelers van Galatasaray binnenstormen. Buiten het stadion in de wijk Kadiköy in Istanbul schiet de politie met traangas en pepperspray. Zeker drie politieauto’s gaan op hun kant. In het stadion zijn geen Galatasaray-fans. Die werden op last van de politie weggehouden bij de ‘superfinale’. Fenerbahçe vecht tegen zijn eigen schaduw vanavond.

Zo is de ontlading van een voetbaljaar in Turkije. Op het veld ontliepen Galatasaray en Fenerbahçe elkaar vrijwel niet. De wedstrijd was gespannen. De scheidsrechter stuurde twee spelers met rood van het veld, één van elk team. Door het doelpuntloos gelijkspel bleef de voormalige ploeg van trainer Frank Rijkaard net een puntje voor op Fenerbahçe en werd Galatasaray voor de achttiende keer kampioen van Turkije.

Dat leidde tot feestelijke taferelen elders, aan de overkant van de Bosporus bij het Galatasaray-stadion in Istanbul, maar ook in Ankara, in Izmir, in Antalya en zelfs in de provincie Hatay, aan de Syrische grens. Er werd gefeest van Rotterdam tot Brussel, van Berlijn tot Pennsylvania. De volksclub Galatasaray heeft fans over de hele wereld.

Maar voor Fenerbahçe is dit de afsluiting van het seizoen van de schande. De club is hoofdverdachte in het omkoopschandaal waarin negentig spelers en bestuurders werden opgepakt op beschuldiging van betrokkenheid bij omkoping. Niet alleen Fenerbahçe, tal van andere clubs zouden erbij betrokken zijn. Ten minste zeventien wedstrijden die Fenerbahçe vorig seizoen speelde in de aanloop naar het kampioenschap waren verdacht. Maandenlang liet de televisie niets anders zien dan beroemde spelers die werden afgevoerd door de politie. Dit had het jaar moeten worden waarin Fenerbahçe zijn onschuld had kunnen bewijzen. Dat dit net niet lukte was al pijnlijk genoeg.

Maar de voetbalbond heeft bovendien voor de wedstrijd aangekondigd dat de winnaar van de landstitel in het stadion van Fenerbahçe gehuldigd zal worden. Direct na het einde van de wedstrijd ziet de bond, met het oog op de rellen, af van die belofte. De stadionlichten gaan uit. Die kunnen niet meer aan voor de ceremonie, meldt het management van Fenerbahçe aan de feestende spelers in de kleedkamer. „Dan wachten we tot de zon opkomt”, reageren de bestuurders van Galatasaray.

Vlak voor middernacht komen de spelers van Galatasaray terug het donkere veld op, nu met de beker in handen. Ze worden bijgelicht door cameralichten. „Bravo Galatasaray, schande voor de voetbalfederatie”, kopt dagblad Taraf zondagochtend. De voetbalbond krijgt de schuld van de rellen en het rampjaar. Een week voor de wedstrijd liet de Turkse voetbalbond weten dat geen van de Turkse voetbalclubs zal worden vervolgd voor omkoping. De zwarte bladzijde in de Turkse voetbalgeschiedenis moet worden vergeten. Maar de foto’s in de ochtendkranten van de ravage rond het stadion van Fenerbahçe illustreren iets anders. Het was een jaar om nooit te vergeten.