Bizarre vlucht met baby

Ex-presidentskandidaat staat terecht in Greensboro

Het had weinig gescheeld of John Edwards was in 2004 de Amerikaanse vicepresident geworden. Vier jaar later was de voormalige senator uit North Carolina een kanshebber voor de Democratische nominatie. Hij werd uiteindelijk vermorzeld in de tweestrijd tussen Barack Obama en Hillary Clinton. Charismatisch, knap, een tikje volks en pratend met een zuidelijk accent: Edwards was lange tijd de hoop in de Democratische partij op een nieuwe Bill Clinton of John F. Kennedy.

In ongekend tempo heeft het démasqué zich sindsdien voltrokken. John Edwards hangt in een rechtszaak een gevangenisstraf van maximaal dertig jaar en een hoge geldboete boven het hoofd. Meer dan over ongeoorloofd privégebruik van campagnedonaties gaat de zaak over zijn moreel handelen. Het gaat om echtelijk bedrog, een buitenechtelijk kind, en tot in het uiterste doorgedreven loyaliteit van medewerkers om zijn affaire te verdoezelen.

Het begon met een ontmoeting in 2006 tussen Edwards en Rielle Hunter, een filmmaakster. Hunter bood aan de campagne van Edwards te filmen als docusoap. Daaruit ontstond een relatie. Edwards’ vrouw Elizabeth, inmiddels overleden aan kanker, vermoedde dat er iets gaande was, maar Edwards, aan het campagnevoeren met het imago van familieman, wrong zich in allerlei bochten om de relatie te verdoezelen. Dat werd lastig toen Hunter zwanger raakte en de pers erover begon te schrijven. Edwards vond zijn trouwe assistent Andrew Young bereid te zeggen dat híj de vader was.

Hierop volgde een bizarre vlucht. Hunter, haar baby en Andrew Young en zijn vrouw trokken van hotel naar hotel, om uit het zicht van de media te blijven. Edwards betaalde hun kosten. Getuigen vertellen voor de rechtbank in North Carolina over nachtelijke autoritten naar het vliegveld, altijd in vermomming. Vrienden van Edwards werden gebeld om voor gastheer te spelen, of om geld te doneren.

Volgens de aanklacht van het Openbaar Ministerie gebruikte Edwards ruim 900.000 dollar om de affaire te verbergen. Dat geld kwam van donateurs voor zijn presidentscampagne, en had volgens de Amerikaanse wet hier niet aan besteed mogen worden. Edwards’ advocaat ontkent de feiten niet, maar zegt dat Edwards niet wist dat hij de wet schond.

Guus Valk, Washington