Achterlijk veel spullen

We zitten in de huiskamer van een vriend in een kring, met ieder een grote stapel voor ons. De regels zijn simpel: 1. je mag geen complete bagger inleggen en 2. je gaat met net zoveel naar huis als je gekomen bent. Maar eerst krijg je de kans om de anderen te overtuigen van je

We zitten in de huiskamer van een vriend in een kring, met ieder een grote stapel voor ons. De regels zijn simpel: 1. je mag geen complete bagger inleggen en 2. je gaat met net zoveel naar huis als je gekomen bent. Maar eerst krijg je de kans om de anderen te overtuigen van je waar:

Een ruilsessie is een win-win-win-winsituatie

The Birds, een film die laat zien dat vogels inderdaad in het geniep complotten smeden om de wereld over te nemen.”

A Love Song For Bobby Long, een film met die acteur die er misschien wel/misschien niet een hobby van maakt om tegen argeloze masseurs op te rijden.”

Let The Right One In, de ontroerendste horrorfilm die ik ooit gezien heb.”

Blue Lagoon, behoorlijk sexy, met veel druipend mangosap over de blote borsten van Brooke Shields.”

Dark Water, een Japanse horrorfilm waar de dreiging voor een groot gedeelte van de film voort moet komen uit het groeien van een vochtplek op het plafond.”

Gooische Frieten. Maar ik heb zo’n vermoeden dat deze niet helemaal aan regel 1 voldoet.”

Het idee was ontstaan nadat een paar vrienden constateerden dat ze vrij veel dvd’s bezaten die ze weliswaar met veel plezier hadden bekeken, maar eigenlijk niet echt nóg een keer hoefden te zien. Ze organiseerden een dvd-ruil, en als ik aan het eind van de middag met een tas vol films naar huis fiets, weet ik het zeker: de hele tijd met je vrienden van spullen ruilen is het nieuwe zwart.

In mijn omgeving worden er kledingruils georganiseerd, schoenenruils, make-up/parfum/sieradenruils, en na deze dvd-ruil komt er een boekenruil aan. We beginnen ons allemaal te realiseren dat we eigenlijk achterlijk veel spullen hebben, vooral van het soort waar je collecties van aanlegt en die vervolgens langzaam je kasten doen dichtslibben. Veel spullen + kleine huizen en bovendien het sluimerende idee dat we in de komende jaren allemaal armer zullen worden – ruilen is de perfecte oplossing.

Daarbij: het voelt zo goed. Een T-shirt kopen terwijl er eigenlijk geen ruimte in je kast is leidt enkel tot schuldgevoel, en iedereen weet dat als je een boek probeert weg te gooien er ergens op de wereld een angorageitje sterft aan spontane zelfontbranding. Een ruilsessie is een win-win-win-winsituatie: je bent je eigen zooi kwijt, het geeft je het gevoel een gul, groothartig mens te zijn als je ziet hoe blij mensen zijn met jouw zooi, zelf hark je hebberig je buit bij elkaar (andermans zooi blijkt prachtig) en ondertussen zeg je af en toe plechtig hoe blij de poolkappen wel niet moeten zijn met deze optimale besteding van goederen.

In de ban van het systeem probeer ik nu ongeduldig te bedenken wat allemaal nog meer goede ruilmogelijkheden zou opleveren, voor de volgende middag (Apparaten? Cd’s? Decoratieve peper- en zoutsetjes?).

Maar nu eerst zeventien films kijken.