Kun je in kinderen al een psychopaat herkennen?

In kinderen is soms al een beginnende psychopaat te herkennen, zeggen deskundigen vandaag in The New York Times. Foto sxc.hu

Een negenjarig jongetje duwt een peuter het zwembad in en pakt er vervolgens een stoel bij om te zien hoe het kindje verdrinkt. Kun je iemand op zo’n jonge leeftijd al een psychopaat noemen? En is het kind nog bij te sturen? Daar plaatste The New York Times vandaag een interessant stuk over.

Een versie van het artikel verschijnt vandaag in het zondagse magazine van de Amerikaanse krant, maar het staat ook in zijn geheel online. Hoofdpersoon daarin is Michael, een negenjarig jongetje met twee jongere broertjes. Auteur van het stuk Jennifer Kahn beschrijft hoe ze hem, bij hem thuis, leerde kennen. Dan weer gespeeld sociaal (op het manipulatieve af), dan weer kalm en berekenend (hij wist haar opnames als ze even niet oplet) en soms ontstekend in blinde woede.

Deskundigen hebben het over ‘callous-unemotional‘ gedrag: een overduidelijk gebrek aan affectie, spijt en empathie. Kenmerken, inderdaad, van psychopathie. Een standaard test om te zien of kinderen psychopathische trekken hebben, bestaat niet. Maar de deskundigen die in het artikel aan het woord komen geloven wel dat het vanaf het vijfde levensjaar al herkend kan worden.

Maar ja. Ga er maar aan staan, een kind van vijf het etiket ‘psychopaat’ opplakken. Aan de andere kant: vermoed wordt dat het deel van de hersens dat empathie aanstuurt dan nog gestimuleerd kan worden, terwijl het later wellicht te laat is. Negeren is mogelijk dus gevaarlijker.

Michael heeft het ondertussen vooral voorzien op zijn broertje Allan. ‘Ik ga hem pijn doen’, zegt hij. ‘Nee, dat doe je niet’, waarschuwt zijn vader, maar dat heeft geen enkele zin. ‘I’m coming for you, Allan.

Op de website van The New York Times kun je artikelen maar een beperkt aantal keer lezen. Daarna moet je betalen. Lukt het daarom niet om dit artikel via de site te lezen? Het staat ook hier.