werkpak

‘Soms treed ik op in een driedelig pak’

Frans ‘Spike’ van Zoest (1984), gitarist en zanger bij Di-rect en The Deaf

„Als ik me heb staan uitsloven op het podium, kom ik er zeiknat en stinkend vanaf en moeten m’n kleren direct in de was. Daarom koop ik bloesjes vaak dubbel of driedubbel. Van dit bloesje heb ik er drie bij Bennies Fifties in Scheveningen gekocht. Ze kostten vijftig piek per bloesje, maar ik heb lekker lopen zeiken om korting.

„Deze schoenen heb ik in Berlijn gekocht. Het is het enige model schoenen dat ik draag, ik heb zo’n tien paar in verschillende uitvoeringen. Deze zijn nieuw, maar ik vind het pas echt tof als ik in een tweedehands winkeltje een paar vind dat echt uit de jaren zestig komt.

„Met nieuwe kleding kan ik niet zo veel. Negentig procent van wat er in de winkels hangt, vind ik niks. Laat mij maar kringloopzakies afstruinen. Maar soms slaag ik in een mooie pakkenzaak. Daarnaast word ik gesponsord door Fred Perry.

„Ik draag alleen maar zwarte broeken. Deze heb ik bij Zara op de damesafdeling gekocht, damesbroeken zitten namelijk lekker strak. Het leren jasje is oorspronkelijk ook een vrouwenjasje. Die heb ik een paar jaar geleden geruild met een vriendin.

„Ik koop geen heel dure kleren, maar wel grote hoeveelheden. Ik geef meer uit aan kleding dan aan muziekinstrumenten. Ik vind het leuk om er goed uit te zien. Ik denk dat elke muzikant wel iets van ijdelheid in zich heeft. Anders ga je niet op een podium staan.

„Dit is niet per se een optreedoutfit. Ik trek ’s ochtends iets aan en draag dat gewoon de hele dag. Dus soms treed ik op in een driedelig pak en soms in dit soort kleren.

„Een van mijn voorbeelden op modegebied is Steve Marriott van The Small Faces [een Britse rockband uit de jaren zestig en zeventig, NW] Die zag er altijd tiptop uit. En Edward Scissorhands, vooral wat zijn haar betreft.”