Brieven over Westkapelle

Kerkelijke norm is van belang in Westkapelle

Volgens de wet is het verboden als meerderjarige seks te hebben met minderjarigen onder de zestien jaar. In Westkapelle schrijft de kerk, in dit geval de gereformeerde gemeente, voor dat seks tussen personen van hetzelfde geslacht verboden is. Voor kerkleden, en wellicht ook andere inwoners, blijkt dat de norm te zijn. Dan speelt leeftijd geen rol. Het is dan even erg als een oudere verboden seks heeft met een minderjarige jongen als wanneer hij dat zou hebben met een meerderjarige man.

Dat blijkt bijvoorbeeld uit de op het eerste gezicht verwarrende uitspraak van een vierendertigjarige kok uit het dorp (NRC Handelsblad, 5 mei), waarin hij zich afvraagt of hij de politie moet waarschuwen als hij de vermeende dader met een zesentwintigjarige jongen in een hotel ziet. Volgens de wet: geen probleem. Maar als kerkelijke of plaatselijke normen voor iemand belangrijker zijn dan de algemeen geldende, ligt het minder eenvoudig.

Dit is niet het enige vreemde in de situatieschets. De dorpsbewoners uit de reportage, behalve de kok, zijn ouder dan zestig. Terwijl het gaat om strafbare feiten die zouden zijn gepleegd tegen jongeren. Wat vinden zij?

Voor de jongere generatie in Westkapelle is het te hopen dat ze afstand kunnen nemen van oude gewoonten en kerkelijke wetten die wel eens botsten met de wetten in de Nederlandse samenleving als geheel. Tradities en geloofsbeleving spelen in het oordeel van de rechter gelukkig een ondergeschikte rol.

Henk van IJken

Leusden

Deze weergave is ons mooie dorp onwaardig

Wat een teleurstelling. Een bespottelijk grote, mistroostige foto van de lelijkste plek van ons dorp met wegfietsende oude mensen en een kop in superletters over een wegkijkend dorp, geven een serieus en objectief geschreven artikel (‘Een dorp kijkt weg’, NRC Handelsblad, 5 mei) opeens een mening mee en een toon die het niet verdient.

Dit noemen wij Telegraafjournalistiek, en een krant als NRC Handelsblad onwaardig. Het is ook nog respectloos ten aanzien van de ontwapenende en ontroerende openheid van de geïnterviewde inwoners over de praktijken van Joost W.

Ik heb van nabij meegemaakt hoe integer en serieus journaliste Joke Mat met de mensen van het dorp is omgegaan. Iedere geïnterviewde kreeg het artikel ter inzage en er zijn weinig op- of aanmerkingen gekomen – een teken dat het zo geaccepteerd werd. Maar nu het geplaatst is, heeft het artikel opeens een heel andere teneur.

Is er bij de krant geen samenwerking tussen koppenmaker, fotograaf en journalist? Moet een journalist die zijn artikel indient bij de redactie maar afwachten op wat voor manier het in de krant komt? Door de foto, de kop en de dikgedrukte inleiding krijgt de lezer al een mening over Westkapelle opgedrongen zonder dat hij één letter heeft gelezen. Als er een foto geplaatst was van de wapperende vlaggen op de markt, of een foto van dorp, zee en dijk, met bijvoorbeeld de kop ‘Zo is Westkapelle: een verslag van een bezoek aan het dorp van de zedenzaak’, dan begint de lezer met een heel andere insteek aan het artikel en kan zelf zijn mening vormen. Maar blijkbaar moet Westkapelle gebrandmerkt worden in de pers als een dorp met mensen die wegkijken.

De domheid regeert in medialand en de lezer wordt blijkbaar voortdurend bedot. De invloed van de zo verguisde Telegraaf is groter dan ik dacht en heeft blijkbaar ook een kwaliteitskrant als NRC Handelsblad al besmet.

Een hartelijke groet vanuit een open, tolerant en vrijdenkend Westkapelle.

Ans Dingemanse

Westkapelle