Column

Zapduim uit de kom

Afgelopen donderdag gaat mijn mobiele telefoon. Het is Henk Bleker. De Henk Bleker? Inderdaad: de Henk Bleker. Ik mag Eerlijk. Helder. Henk! zeggen. Ik ken de goede man niet persoonlijk en vraag hem hoe hij aan mijn nummer komt. Van een wederzijdse kennis. Ik vraag wie dat is. Dat kan hij niet zeggen. Dat heeft hij de wederzijdse kennis beloofd. Die wil graag anoniem blijven. Ik vraag Henk Bleker waarom hij mij belt. Zomaar. Hij had van de wederzijdse kennis begrepen dat ik steeds zap als hij op de buis is, dus probeert hij het maar op deze manier. Hij wil me toch bereiken. Ik vertel Henk Bleker dat ik onderweg ben naar mijn huisarts omdat ik mijn duim uit de kom gezapt heb. Ik probeer namelijk steeds Henk Bleker op televisie te ontwijken, maar dat lukt niet. Ik zie Henk Bleker in het Jeugdjournaal, pak de afstandbediening, zap naar RTL4, daar vertelt Albert een roddeltje over Henk Bleker zijn jonge meisje (de zijwieltjes gaan volgende week van haar fiets!), ik druk snel naar Nederland 2, daar vertelt Henk Bleker dat hij geen lijsttrekker wordt, ik druk op Teletekst en lees dat Henk Bleker zich bedacht heeft en toch de kar wil trekken, waarna ik doorzap naar Nederland 3, daar legt Jack de Vries aan Jan Mulder en Matthijs uit waarom Henk Bleker meedoet, ik ga naar een Belgische zender en zie Henk Bleker in gesprek met Jan Mulder, druk door naar de Duitsers waar een praatprogramma bezig is en in die talkshow lijken alle gasten op Henk Bleker, ik ga terug naar RTL4 en daar wandelt Henk Bleker als gastacteur Goede Tijden Slechte Tijden binnen, ik val in een sportprogramma en hoor dat voorzitter Henk Bleker drie keer gescoord heeft als spits van Veendam tegen Helmond Sport en dat hij als keeper van die club alle drie de keren niet vrijuit ging, men vond ook de rol van arbiter Henk Bleker in deze wedstrijd discutabel, ik gooi de tv uit, pak een krant en lees dat Pieter Huistra, de trainer van FC Groningen, ontslagen is en dat men bezig is met zijn opvolging, de naam Henk Bleker gonst door de stad.

Henk Bleker vraagt wat ik ga doen als ik bij de dokter ben geweest. Ik zeg dat ik dan boodschappen ga doen. We hebben eters. Hij vraagt wie dat zijn. Ik vertel Henk Bleker dat mijn vrouw dat regelt, maar wie weet komt hij wel bij me eten. Samen met de wederzijdse kennis. Dat lijkt Henk Bleker sterk omdat hij samen met Jan Mulder onderweg is naar RTV Noord om daar met presentator Henk Bleker te praten over Henk Bleker. Daarna gaat hij terug naar Amsterdam om te debatteren bij Pauw & Witteman met Liesbeth Spies, die binnen het stervende CDA al gekscherend Hospice wordt genoemd. Dus hij komt niet eten. Wat er voor vanavond op het menu staat? Ik lees Henk Bleker mijn boodschappenlijstje voor. Henk Bleker zegt dat het grappig is als je dan met hele andere boodschappen thuiskomt. Dingen die niet op het lijstje staan. In plaats van vlees vis en geen pasta, maar rijst en in plaats van witte kies je rode wijn. Het boodschappenlijstje moet ik weggooien. En ik moet niet naar de winkel gaan die mijn vrouw heeft aanbevolen. En ik moet volgende week maar veel naar Knevel & Van den Brink kijken. Daar zit hij steeds in een andere hoedanigheid. Als Henk Bleker de politicus, als Henk Bleker de bestuurder en als Henk Bleker de christen. Andries en Thijs mogen kiezen.

Ik druk de telefoon uit en ga bij de dokter naar binnen. Het is niet druk. Samen met een mevrouw in boerka zit ik in de wachtkamer te zwijgen. Dan komt mijn huisarts, kijkt op zijn papiertje en zegt: „Meneer Bleker!” De boerka staat op en volgt mijn huisarts.