Tv-debat in Egypte op zijn Amerikaans

Gisteren was het eerste live tv-debat uit de Egyptische geschiedenis. De regels waren afgekeken van Amerika, maar daar werd op zijn Egyptisch af en toe vanaf geweken.

Het eerste presidentiele tv-debat in de Egyptische geschiedenis gisteren was duidelijk afgekeken van Amerika: met strikte regels over spreektijd en antwoordtijd, een deal tussen twee commerciële tv-stations en twee kranten, en twee sterpresentatoren om de vragen te stellen.

Maar dit is Egypte, en dus werd er af en toe afgeweken van de regels. Te beginnen met een vertraging van een half uur omdat een van de kandidaten, Abdulmoneim Aboul-Fottouh, vastzat in het verkeer. „Hier zijn onze martelaars niet voor gestorven”, verzuchtte activiste Gigi Ibrahim op Twitter terwijl een eindeloze reeks reclamespots de revue passeerde. Om het historisch karakter van het debat te benadrukken werden fragmenten getoond van Nixon en Kennedy in 1960 en – per abuis – een stukje uit Saturday Night Live waarin comédienne Tina Fey Sarah Palin speelt.

Maar wanneer het echte debat begint met een fotomontage van de revolutie is het toch even slikken. „Weet je nog dat we hier op 28 januari vorig jaar zaten”, zegt Ola Galal, een jonge journaliste. „Wie had hier toen van kunnen dromen?”

De Egyptenaren hebben democratie gewild en ze zullen het weten ook. Tot twee uur ’s ochtends hakten de twee kandidaten die leiden in de peilingen op elkaar in: oud-minister van Buitenlandse Zaken Amr Moussa en Aboul-Fottouh, een dissident van de Moslimbroederschap. De officiële kandidaat van de Moslimbroeders gaf de voorkeur aan een interview op een andere zender.

Aboul-Fottouh viel zijn rivaal aan op zijn samenwerking met het Mubarak-regime. Maar die had Moussa zien aankomen: „Ik ben tien jaar geleden vertrokken en toen het regime viel maakte ik er geen deel van uit.” Moussa viel Aboul-Fottouh aan op zijn associatie met de Moslimbroederschap. „U zegt dat u oppositie heeft gevoerd. Maar u heeft dat gedaan voor de Moslimbroederschap, niet voor het Egyptische volk. Mijn engagement is nationalistisch.”

Uiteindelijk duurde het debat acht uur en veertig minuten, voor- en nabeschouwingen en reclame inbegrepen. Of de kiezer er wijzer van is geworden moet nog blijken: volgens een recente peiling weet 40 procent nog niet voor wie hij op 23 en 24 mei gaat stemmen. Maar er is in ieder geval veel reclame verkocht.