Een puntgaaf jongetje, en meisje in één

Een man uit Rijssen mag zich als vrouw laten registreren bij de burgerlijke stand, zonder geslachtsoperatie. Bij de geboorte is ‘een misslag’ gemaakt, vond de rechter.

Thijs is Maya geworden. Een vrouw, maar dan met een penis. Ze is een hermafrodiet. Een interseksueel, zegt ze zelf. Aan de officiële term voor (aangeboren) geslachtsafwijkingen, disorders of sexual development, heeft ze een hekel. Ze vindt het beledigend. Het suggereert een stoornis: „Maar het ís geen stoornis, het is een speling van de natuur.”

Maya Posch, nu 28 jaar, is geboren als „een puntgaaf jongetje”, aan wiens lijf niets afwijkends te zien was, vertelt haar moeder. In de puberteit veranderde dat. Behalve baardharen groeiden ook haar borsten. Haar stem brak een beetje, maar ze kreeg ook vrouwelijke heupen. Ze was 21 jaar toen ze besloot liever als vrouw door het leven te gaan. „Want als dit een jongenslichaam is, is het wel een heel bijzonder jongenslichaam. Een vrouwenrol past mij beter”, zegt ze. Enkele jaren later ging Posch hormoontabletten slikken die daarbij helpen.

Wie naar haar kijkt, denkt ongewild: ziet Posch er nou meer uit als man of als vrouw? Haar haar is lang, haar nagels gelakt. Gezicht en postuur zijn vrouwelijk, met slanke taille. Ze loopt vrouwelijk. Haar schouders zijn iets breder dan je bij een vrouw zou verwachten, haar stem misschien iets zwaarder. De haren op haar kin gaat ze te lijf door ze elektrisch te laten epileren.

Haar leven is een hel, zegt Posch. Een zoektocht. Ze gaat ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Af en toe is er een lichtpuntje, zoals de recente uitspraak van de rechtbank. De strijd om niet als man, maar als vrouw geregistreerd te staan bij de burgerlijke stand, is in haar voordeel beslecht.

De rechtbank spreekt van „een misslag” ten tijde van de geboorte, toen wel de mannelijke kenmerken zijn waargenomen, maar niet de vrouwelijke. Haar juridisch adviseur, letselschadespecialist Yme Drost, spreekt over „een unieke beschikking” – iemand met een penis die als vrouw geregistreerd mag staan, een wijziging in de burgerlijke stand van man naar vrouw zonder dat daar een geslachtsoperatie aan vooraf ging. „Eindelijk juridische erkenning voor haar bijzondere identiteit.”

Posch moest zich er, hoewel onvruchtbaar, wel voor laten castreren. Dat is afgelopen oktober gebeurd in de Asklepios Westklinikum in het Duitse Hamburg. Tijdens die ingreep is ook een kijkoperatie verricht, waarbij de arts vastgestelde dat Maya naast een penis ook een (verkleefde) blind eindigende vagina heeft.

In 2007 zag een arts in een kliniek in het Duitse Mühlheim op een MRI-scan ook al een ‘verborgen vagina’. Dokters in Duisburg bevestigden dat enkele maanden later. Posch laat documenten zien: „Een fantastische uitslag. Ik liep op wolken. Eindelijk, het is bewezen.”

Nederlandse artsen daarentegen konden nooit iets bijzonders vinden – zij zagen geen blind eindigende vagina en in bloed en weefsel werden telkens mannelijke chromosomen aangetoond. Posch bezocht in de loop der jaren vijf ziekenhuizen in Nederland.

Ze heeft recent het VU medisch centrum in Amsterdam aangeklaagd bij het Medisch Tuchtcollege. Ze vindt dat ze niet correct is behandeld door het genderteam daar, een team dat is gespecialiseerd in de behandeling van transseksuelen, van mannen die vrouw willen worden of omgekeerd. „Ze zeiden: ‘Jij wilt toch een vrouw worden?’ Maar ik wil helemaal geen behandeling, geen transgendertraject. Ik wil alleen maar weten welke organen ik nou precies heb.” Het VU medisch centrum wil vooralsnog niet reageren op de verwijten.

Posch wil haar penis houden. „Een penis is wel zo gemakkelijk. Minder kans op blaasontsteking, en ik hoef in het zwembad mijn badpak niet naar beneden te doen als ik moet plassen. Mijn penis weghalen, zie ik als verminking. Met het verlies van mijn penis verlies ik ook gevoeligheid.”

Ze spreekt vrijuit over haar interseksualiteit. Openhartig geeft ze antwoord op persoonlijke vragen. Ze valt zowel op mannen als vrouwen, vertelt ze. Haar moeder vindt dat haar kind er voor moet waken dat ze niet „als speeltje” wordt gebruikt. Voor haar is Maya „een jongen en meisje in één”.

Publiciteit helpt misschien om meer begrip te krijgen, veronderstelt Posch. En om te voorkomen dat jonge kinderen bij wie onduidelijk is of ze de geslachtskenmerken hebben van een jongen of meisje, een geslacht krijgen dat niet bij hen past. „Laat die kinderen eerst opgroeien en dan later zelf bepalen wat ze willen.” Ze heeft veel reacties gekregen. Iemand schreef: „Wat een opluchting dat ik niet alleen ben.”