galerie

Chris Berens, ‘Rendezvous at Brug 36’. Tekeninkt en grafiet op papier op paneel, 2012

Pluizigheid in Amsterdam

Chris Berens: Amsterdam. T/m 20 mei in Jaski Art Gallery, Nieuwe Spiegelstraat 29, Amsterdam. Inl. jaski.nl

Chris Berens vond het tijd voor een ode aan Amsterdam. In eerder werk figureerden steden als New York en Seattle vooral als decor, nu is Amsterdam het middelpunt. Zijn reeks doet een beetje negentiende-eeuws aan. Tafeleren spelen zich af in de schemering. Dan wordt Amsterdam overspoeld door witte, pluizige beestjes. Ze zijn kenmerkend voor al Berens’ werk.

We zien reekalveren trekken aan de St. Nicolaaskerk, bebrilde zeepaardjes het technologiemuseum Nemo omsluiten en Roodkapjes voorbij zweven op sierlijke walvissen. Op Entering Oosterdok zwemmen otters in het Oosterdok, met langs de skyline het silhouet van een neushoorn. Luchtschepen hangen in de lucht. Op Defying Lake IJ drijven monumentale panden in het IJ. Een ijsbeer ligt voor pampus op een reusachtig stoomschip dat het Centraal Station doorklieft, een wolf bespiedt de Nieuwezijds Voorburgwal. En overal doemt vanuit de mist de Westertoren op, bij wjize van hommage. Berens zag de toren elke dag toen hij nog aan de Bloemgracht woonde.

Waarom toch al die witte pluizige beestjes overal? „Dat weet ik niet”, verzucht Berens tijdens de expositieopening. „Ik heb ze altijd op m’n netvliezen. Zoals je denkbeeldige vriendjes kan hebben als je klein bent, heb ik die pluizenbollen op m’n schouder, of naast me lopen of vliegen.”

Berens lijkt zijn doeken flink te lijf te gaan met de blur-tool uit Photoshop: alles heeft een soft focus. Toch is het geen digitale kunst. Berens schildert met inkt op kleine transparante stukjes plastic. Daar maakt hij collages van die tientallen lagen dik zijn. Door de inkt soms te drogen met een föhn, en door die gelaagdheid van het plastic, ontstaat een onscherp en diep effect. Het is een behoorlijk arbeidsintensief procedé dat hij zichzelf aanleerde.

Berens is duidelijk beïnvloed door Japan. De beestjes en mensfiguren hebben grote ogen als manga-poppetjes, een kleine mond en zijn doorgaans heel lieflijk. Hij zegt groot fan te zijn van de animatiefilms van Studio Ghibli, maar ook van films van Scorsese en Tim Burton. Hun werk creëert als geen ander het effect dat Berens ook nastreeft: dat je heel even vergeet dat je toeschouwer bent vanuit een andere wereld.