Roadmovie met een snik in de stem

De tweeling Sofie en Daan, gespeeld door de zussen Carice en Jelka van Houten, gaan op zoek naar hun draagmoeder (Holly Hunter). Samen met haar doorkruisen ze Amerika, op weg naar het revalidatiecentrum waar zij kan herstellen van een gecompliceerde beenbreuk. Hoewel het scenario van Jackie vol verrassingen zit, lukt het niet goed om van de personages meer te maken dan typetjes.

De twee zussen zijn elkaars tegenpolen en hun moeizame relatie komt onderweg onder druk te staan. Tijdens de reis komen ze natuurlijk nader tot elkaar en leren ze meer over zichzelf. Hun eerst nogal norse moeder ontdooit gaandeweg de reis.

Net als voorbeeldfilm Thelma & Louise heeft Jackie een licht-feministische boodschap: mannen zijn veelal ballast waar je makkelijk zonder kunt, zoals de vervelende, seksistische baas van Sofie en zeer betuttelende vriend van Daan.

De muziek vat de film goed samen. Op piano en/of gitaar horen we eenvoudige melodieën die prettig in het gehoor liggen. Soms een tikje sentimenteel, soms iets te simpel. Ze spelen vaak gemakzuchtig in op de emoties van de toeschouwer, maar weten uiteindelijk toch ook te ontroeren. Ze klinken een beetje als de ongekunstelde countryliedjes die Jelka van Houten – ook zangeres – in de film ten gehore brengt. Haar stem heeft die typische ‘countrysnik’ die het pathos dat uit de teksten spreekt versterkt – een pathos dat tegen effectbejag aanzit, maar nooit echt kitsch wordt. De beelden die cameraman Danny Elsen in New Mexico draaide, bezitten dezelfde direct aansprekende eenvoud. Sommige zijn op het randje van roadmovie-clichés, maar ze werken wel.