ik@nrc.nl

Op de Overtoom word ik van mijn fiets gereden. De schuldige fietst zonder omkijken verder. Sprakeloos over zoveel onbeschoftheid inspecteer ik mijn bezeerde hand.

Meteen daarna zie ik gelukkig ook het andere gezicht van Amsterdam. Een jongen stapt af en vraagt bezorgd of het wel gaat. Vanuit het reflex van de onafhankelijke vrouw zeg ik dat alles in orde is.

Terwijl hij weer weg fietst, besef ik dat het een bijzonder leuke jongen was. Hier had iets kunnen opbloeien! De rest van de middag is mijn spijt over deze gemiste kans groter dan de pijn van mijn schrammen.

Ook een ikje maken? Stuur max 120 woorden naar ik@nrc.nl