BioCouture nog niet regenbestendig

BioDenim van Suzanne Lee

Een badkuip vol groene thee, flink wat suiker en een mix van verschillende bacteriën. Dat is het recept waarmee de Britse modeontwerpster Suzanne Lee (42) haar stoffen maakt. Morgen is ze in Nederland om over haar zogeheten BioCouture te vertellen tijdens de tweede editie van What Design Can Do, een conferentie over de sociale impact van design, die 10 en 11 mei plaatsvindt in de Amsterdamse Stadsschouwburg. „Het originele recept is al 2.000 jaar oud. Het is een huis-tuin-en-keukenmiddeltje dat gezond schijnt te zijn, komboecha heet het.”

,,De bacteriën voeden zich met suiker en produceren vervolgens dunne laagjes cellulose”, vertelt ze door de telefoon. „Na twee tot drie weken gisten levert dat een gelatine-achtig laagje van zo’n anderhalve centimeter op.” Als dat vervolgens opdroogt blijft er een dun, semi-transparant materiaal over dat nog het meest doet denken aan mensenhuid. „Het voelt soepel en glad aan”, zegt Lee. „Plantaardig leer is de beste omschrijving.”

Ze naait er 100 procent chemicaliënvrije kledingstukken en accessoires van, waar zelfs geen plantaardig materiaal aan te pas komt. En omdat ze biologisch afbreekbaar zijn, kunnen afgedankte kledingstukken zo de composthoop op.

Toch zijn Lees motivaties niet ecologisch. „Ik ben nogal een sciencefictionfan, ik heb altijd al willen weten hoe de toekomst eruitziet.” Ze was in 2003 al als onderzoeker aan het werk bij de kunstacademie Central Saint Martin’s in London, toen ze begon met de research begon voor haar boek dat uiteindelijk in 2007 verscheen: Fashioning the Future, Tomorrow’s Wardrobe. Ze legde verschillende wetenschappers de volgende vraag voor: hoe ziet mode er over vijftig jaar uit? Toen bioloog en wetenschapper David Hepworth voorstelde materialen te kweken met levende micro-organismen, kon ze dat idee niet loslaten. „Ik móést het uitproberen.”

Met een team van wetenschappers aan het Imperial College in Londen werkt ze momenteel aan de verdere ontwikkeling van het materiaal. Want perfect is BioCouture nog lang niet. „Je hoeft maar één minuut door de regen te lopen en je jasje heeft zich al volgezogen met water.” Ook verdwijnt de flexibiliteit na een tijdje, en in omgevingen met een hoge luchtvochtigheid kan het materiaal op den duur zelfs gaan rotten. Zodoende liggen Lees ontwerpen voorlopig nog niet in de winkel.

„Op korte termijn zal het conventionele stoffen niet vervangen”, zegt ze. „Maar als olie in de toekomst schaars wordt, zullen polyester en nylon steeds duurder worden. En dan is microbiologie opeens een heel interessant alternatief.”