opinext@nrc.nl

Jubelakkoord

„Jubelakkoord is een wangedrocht”, zo schreven Laurens Buijs e.a. (Opinie, 3 mei). De titel klinkt goed, maar de onderbouwing rammelt.

Ten eerste wordt laatdunkend gedaan over het feit dat er eindelijk hervormd wordt. Dat eerdere kabinetten dit niet is gelukt, is gemakkelijk vergeten.

Vervolgens wordt, zonder argumenten maar enkel met het aanhalen van een autoriteit, gesteld dat de overheidsschuld geen probleem is en dat het probleem juist ligt bij de hypotheekschuld. Dit wordt vaak gezegd, maar men moet herhaling niet verwarren met de waarheid.

Nederland heeft als bijzonderheid de hypotheekrenteaftrek, waardoor het aantrekkelijk is om de hypotheekschuld zo lang mogelijk zo hoog mogelijk te laten zijn. Echter, tegenover heel veel aflossingsvrije hypotheken staat een geblokkeerde spaarrekening of kapitaalverzekering. Voor een eerlijke internationale vergelijking moet je de waarde daarvan van de hypotheekschuld aftrekken, wat meteen eenderde van de schuld vermindert.

Dat de publieke schuld geen probleem is, zoals de Financial Times zou beweren, is onzin. Dit is enkele dagen geleden kraakhelder uitgelegd in nrc.next in een stuk over de drieprocentsnorm. Samengevat: als er een probleem met de drieprocentsnorm is, dan is het dat deze te hoog is.

Ten derde wordt gesteld dat het „bizar is dat banken die door publiek geld overeind zijn gehouden, dreigen de rente op staatsleningen te verhogen”.

Dat zou inderdaad bizar zijn als het waar was. De banken die overeind gehouden zijn, zijn vooral bezig met minder geld uitlenen en daardoor financieel sterker worden. Deze partijen gaan überhaupt de komende tijd niet de markt op om grote hoeveelheden staatsobligaties te kopen, laat staan dat ze gaan dreigen over de hoogte van de rente.