Niets doen en rust houden is frustrerend, zo vlak voor de EK

Vanesca Nortan bereidt zich voor op de EK karate op Tenerife, die donderdag beginnen. De dertigjarige, meervoudig Nederlandse kampioene won al twee keer de Europees titel, in 2005 en 2010, en eindigde in 2004 als tweede op de WK. Maar de voorbereiding op dit toernooi was niet optimaal doordat Nortan op Tweede Paasdag geblesseerd raakte aan haar knie.

1Je bent nog aan het herstellen van je blessure. Hoe begin je aan deze EK?

„Ik ben nu vooral bezig om fit te worden. De eerste twee weken kon ik niets doen en moest ik alleen rust nemen. Dat is frustrerend als je in een voorbereidingstraject zit voor een belangrijk toernooi als de EK. Je wil vol door trekken en elke dag hard trainen, maar dat kan opeens niet meer. Voor de blessure trainde ik vijf, zes dagen in de week en de planning was dat ik in de laatste weken voor het toernooi toe zou werken naar topniveau. En dan valt dat zomaar weg door die blessure. De pijn wordt wel steeds minder, maar optimaal is het nog lang niet.”

2 Hoe lastig is het om die omslag te maken van volop trainen tot geduldig thuis zitten?

„Ik vond het erg moeilijk. De eerste weken heb ik toch geprobeerd harder te trainen dan ik eigenlijk mocht van de dokter, om toch maar in dat voorbereidingsritme te blijven. Maar dan kom je jezelf al snel tegen. Je moet rustig blijven en afwachten hoe die blessure zich ontwikkelt. Dat gaat voorspoedig en de EK ga ik zeker halen.”

3Wat heb je de afgelopen weken gedaan om toch goed aan de start te kunnen verschijnen donderdag?

„Veel visualiseren. Dat betekent dat ik denk aan de wedstrijd en mijn tegenstanders en aan de technieken die ik daar wil gebruiken. De focus moet op dat toernooi blijven liggen. Het mentale aspect is in het karate minstens zo belangrijk, en misschien wel belangrijker, dan het fysieke aspect. Een gevecht duurt twee, drie minuten en na afloop denk je vaak: ik had nog wel even verder gekund. Het gaat erom dat je mentaal sterk bent en je door niets laat afleiden. Je moet niet bezwijken onder de druk, altijd geconcentreerd blijven op het gevecht zelf. Dat kan je in zo’n periode wel perfectioneren.”

4Heb je de verwachtingen bijgesteld na deze blessure?

„Ja, in eerste instantie ging ik voor de titel. Ik had een goede voorbereiding achter de rug met een Nederlands kampioenschap waar ik heel tevreden over was. Die lijn heb ik door de blessure niet helemaal kunnen doortrekken, maar het gevoel is nog steeds goed. Ik ben al een tijdje bezig om met meer plezier mijn sport te beoefenen en mezelf minder druk op te leggen dan ik vroeger deed. Ik wil op Tenerife laten zien wat ik in huis heb en welke technieken ik beheers. En dan moeten mijn concurrenten me eerst nog maar zien te verslaan. Ik ga er heel onbevangen in.”

5Je hebt een fulltime baan naast je sportcarrière. Houd je wel voldoende tijd over voor de sport?

„Dat is niet een ideale situatie, maar ik kan niet leven van mijn sport, dus zit er niks anders op. Maar gelukkig heb ik een werkgever die me tijdens toernooien wel vrijaf geeft. En met deze blessure heb ik ook vrij om thuis en met de fysiotherapeut aan mijn herstel te werken. Zo valt het wel te combineren.”