Libelle Zomerweek

Als ik uitstap op station Almere-Strand en aansluit bij een stroom vrouwen, word ik aangesproken door een man in een geel hesje, een supoost.

„Kom je ook voor de Zomerweek?”

„Ja”, antwoord ik.

„Nou, succes daarmee.”

De vrouwen voor en achter mij die het gesprek opvangen, barsten in lachen uit. Haha, een vent die vrijwillig een vrouwenevenement bezoekt, die moet je inderdaad succes wensen, hij zal het nodig hebben.

Libelle Zomerweek 2012. Het evenement vindt plaats op een terrein aan het Almeerderstrand. Ik loop met duizenden Libelle-lezeressen, huisvrouwen, langs kraampjes van middenstanders. Op en neer. Als op de markt. Het thema dit jaar is China, wat terug te zien is in de rode lampions die overal hangen en de drie geisha’s – in dit geval drie opgemaakte Hollandse meiden – die met een parasol in de hand over het terrein lopen.

In een grote tent wordt de zestiende editie van dit evenement officieel geopend door rapper Lange Frans. Hij rapt over ‘sambal bij’, want dat sluit aan bij het thema, maar hij zegt ook: „Shop met je meiden, wie houdt je tegen?”

Niemand. En dus loopt iedereen na de laatste noot snel de tent uit, om verder te winkelen.

Uiteraard zijn ook de klierende jongens van Pownews aanwezig. De presentator heeft zijn roze microfoon in de aanslag, zijn oogjes twinkelen van de voorpret over de huisvrouwen die hij te kakken gaat zetten. Maar niemand lijkt hem op te merken, zo doelmatig en geconcentreerd gaat iedereen op in het shoppen.

In de grote tent is inmiddels ander vermaak aan de gang. Wibi Soerjadi en Ivo Opstelten worden aan een publiek interview onderworpen. De vraag die op ieders lippen brandt: waarom loopt Soerjadi de hele tijd rond met handschoenen? Zijn antwoord: „Anders krijg ik spierpijn.” En Opstelten, waarom heeft hij het kabinet niet bij elkaar kunnen houden? Opstelten: „Ik ben deemoedig demissionair. Gedoogpartner PVV besloot op het laatste moment zich terug te trekken. Daar wil ik niet over oordelen.” Geen briljant antwoord, maar het is in ieder geval niet des CDA’s, Opstelten probeert ons niet wijs te maken dat hij al die tijd met een partij heeft samengewerkt waar hij nooit mee had mogen samenwerken.

Luid applaus voor de heren. Daarna: shoppen. Net iets na het middaguur worden de volgestouwde boodschappentassen talrijker. ‘Sorry’ en ‘excuus’ klinkt het overal, want iedereen struikelt over elkaars inkopen. Ik tel een paar gelaten kijkende echtgenoten. Als lastdieren sjokken ze achter hun vrouw aan, niet zelden een volle boodschappentas meezeulend.

Het werkt zo ontspannend, dit meedeinen op een kalm consumerende vrouwenmassa, dit wandelen in de zon en gratis hapjes en drankjes naar binnen werken. Soms schiet er een authentiek Chinees element voorbij – een wilde dans uitgevoerd door jongens in een leeuwenpak, geisha’s. Dan grijpen we naar onze telefoons en maken foto’s. Kunnen we thuis laten zien hoeveel plezier je kunt hebben op de Libelle Zomerweek.