Ik was manager van een grafisch bedrijf

John van der Poel (46)

„We maakten de prachtigste dingen: kunst- en fotoboeken, luxe jaar-verslagen, imagobrochures. Ons bedrijf won allerlei drukwerkprijzen, nationaal en internationaal.

„Bij een uitgever van wenskaarten kon ik met mijn bedrijfskundige opleiding verder groeien. Leidinggeven aan zeventig man, 25 miljoen inkoopwaarde, internationaal, de grote bazen op afstand.

„Mijn oude werkgever vroeg me na vier jaar terug, als technisch directeur. Spannend, leuk. En precies op het verkeerde moment. De economie ging vol achteruit en de markt voor luxe drukwerk kromp snel. Eind 2007 viel het doek.

„Een familiedrukkerij was net overgenomen door een grafische groep. Ze zochten een ‘business unit manager’. Kreeg ik toch weer de kans mijn kennis en kunde toe te passen. Maar een vertrouwde klant, goed voor 30 procent van de omzet, besloot er een punt achter te zetten. Dat betekende: saneren. Stond ik weer op straat.

„Tot overmaat van ramp ging mijn gehoor, dat toch al slecht was, sterk achteruit. Stressgerelateerd. Ik werd voor 90 procent doof. Telefoneren, recepties, vergaderen – dat werd een kwelling. Ik zat als een zombie achter mijn bureau.”