Ik ben zorg-ijscoman

„Mijn vrouw werkt als zelfstandige in de zorg. Kantoor aan huis, in de oude groentewinkel aan de voorkant. Toen ik mijn baan kwijtraakte, bleek dát de uitkomst. Het kantoor is nu een kleine zorg-ijssalon.

„Als eigenaar van Da Giovanni heb ik mezelf opnieuw uitgevonden. Ik verkoop koffie, chocola en ambachtelijk schepijs. ’s Middags begeleid ik er mensen met een beperking. Een zwakbegaafd meisje, een jongen met asperger. Wat langzaam, heel toegewijd. Je praat één op één, met klanten en medewerkers. Dan is m’n slechthorendheid geen probleem.

„Ik heb het beste ijs uitgezocht dat je in Nederland kunt krijgen. Zelf maken wil ik graag, maar ik heb nog geen geld voor machines. Plannen genoeg, dat wel.

„Rijk word je hier niet van. Ik verdien een stuk minder, sta tot half tien ’s avonds in de zaak, en de komende twintig jaar is er ook geen zomervakantie meer – je moet het verdienen in het seizoen.

„Daar staan de vrijheid als eigen baas en de glimlach van klanten en medewerkers tegenover. En ik zie mijn kinderen nu iedere dag. Met al dat ijs ben ik natuurlijk de beste papa van de hele wereld.”