François Hollande heeft geen tijd te verliezen

De Fransen hebben een socialistische president gekozen met weinig ervaring met de uitvoerende macht en weinig kennis van zaken op het terrein van de internationale politiek. Als je bedenkt waar de huidige ‘ervaren’ leiders de afgelopen drie jaar Europa heen hebben geleid, hoeft dat geen probleem te zijn. Maar als François Hollande denkt het zich te kunnen permiteren een paar maanden aan zijn nieuwe baan te wennen, dan is de precaire situatie in Griekenland een dringende aanwijzing dat hij die leerperiode zal moeten bekorten.

Hollande heeft campagne gevoerd met een programma van bescheiden hervormingen en weinig harde ingrepen. Hij heeft beloofd de belastingen te zullen verhogen voor de extra uitgaven om de toenemende ongelijkheid in Frankrijk terug te dringen. Tegenover zijn houding om het meest urgente probleem van de Franse economie – het gebrek aan concurrentiekracht – te negeren, staan centristische, gematigde ideeën die hij over de meeste andere onderwerpen heeft. Dit heeft sommigen ertoe gebracht te hopen dat hij zich uiteindelijk door de rede zal laten leiden als een ernstige crisis toeslaat.

De eerste buitenlandse reis van de nieuwe Franse president zal een bezoek aan de Duitse bondskanselier Angela Merkel zijn. Dit duidt erop dat hij in ieder geval weet wat zijn prioriteiten zijn. Hollande heeft tijdens zijn verkiezingscampagne opgeroepen tot meer groei en minder bezuinigingen. Zolang hij zich houdt aan zijn belofte de Franse staatsfinanciën weer op orde te zullen brengen, hoeft dit niet tot problemen met Berlijn te leiden.

Merkel, politiek verzwakt door tegenvallers bij deelstaatverkiezingen in eigen land, moet hem tegemoet komen. Haar minister van buitenlandse zaken heeft het al over het uitwerken van een ‘groeipact’ met Frankrijk – al blijft het vaag wat hij daarmee bedoelt.

François Hollande is het symbool geworden van een nieuwe fase in de eurocrisis, nu regeringen beginnen te praten over de toekomst – groei – in plaats van zich uitsluitend te richten op het verleden – toen bezuinigingen als de enige oplossing werden gezien.

Maar zijn leiderschap en politieke scherpzinnigheid zullen op de proef worden gesteld voordat hij zijn gedetailleerde plannen voor Frankrijk uiteen kan zetten. Hollande zal als leider van het op één na grootste schuldenland van de eurozone moeten uitleggen wat hij met Griekenland wil, en met andere noodlijdende lidstaten van de eurozone.

Hoe wil hij de groei bevorderen in krap bij kas zittende economieën? En wat wil hij op de korte termijn doen? Dat is het moment waarop hij zal ontdekken dat zijn nieuwe baan niet alleen met Frankrijk te maken heeft.

Pierre Briançon

Vertaling Menno Grootveld