Een indianencasino vol fruitautomaten

Het is al donker als we na een rit van anderhalf uur de parkeerplaats oprijden. Het indianencasino van de Otoe Missouriastam ligt voor Amerikaanse begrippen om de hoek: in het noorden van de staat Oklahoma, net onder de grens met Kansas, waar we vandaan komen.

De grote neonletters van 7 Clans Paradise Casino verwelkomen ons. Het is er stil. Dit is beslist geen Las Vegas. En er is nog een groot verschil met de gokhoofdstad: hier mogen ook mensen onder de 21 gokken. Het casino, dat op indianengrondgebied staat, hoeft de federale Amerikaanse regels niet te volgen.

Bij de deur moeten we onze identiteitsbewijzen laten zien. Lastig, zo’n Nederlands rijbewijs, lacht de portier. Als hij er zeker van is dat iedereen boven de 18 is, mogen we doorlopen. Mensen onder de 21 krijgen een zwart kruis op hun handen getekend, want zij mogen geen alcohol drinken.

Eenmaal binnen krijgen oren en ogen een aanslag te verduren van flakkerende lichtjes en kermisgeluiden. Zo ver als je kunt kijken, staan gokmachines. Er zijn ook wat poker- en blackjacktafels, maar die zijn maar een paar uur per dag open. Vanavond zijn ze leeg.

Voordat we plaats kunnen nemen achter een automaat, moeten we ons ‘registreren’ aan de balie. Zodra we onze gegevens hebben ingevuld, krijgen we een goudkleurige plastic kaart, die aan een paars koord bungelt. Daar staat 10 dollar op, die we krijgen van het casino omdat we voor het eerst langskomen. Als je op een automaat wilt spelen, hoef je alleen maar de kaart in een gleuf te steken. De machine leest dan hoeveel credits je hebt en schrijft die automatisch bij of af. En als je geld op is, kun je er bij speciale automaten zelf nieuw geld op zetten.

Zodra de registratie achter de rug is, kunnen we aan de slag. Maar hoe werkt het allemaal precies?

Elke machine heeft zijn eigen thema: fruit, kabouters, het oude Egypte. Bij enkele automaten moet je drie dezelfde afbeeldingen op rij zien te krijgen, bij andere gaat het om een bepaalde combinatie van vijf plaatjes. Vooral die laatste is leuk, omdat je bijna altijd wel iets wint.

Per spin betaal je 25 dollarcent. Elke keer dat ik een dollar heb verspeeld, win ik plotseling een paar dollar erbij. En dat is leuk, want zo blijf je bezig. Het enige wat je hoeft te doen, is op de play-knop drukken. Dat vergt geen enkele moeite. En het geld blijft rollen.

Dan, na een half uur, kan ik echt even juichen. Blijkbaar is de combinatie op mijn scherm goed genoeg voor 20 dollar. Heb ik zomaar 31 dollar op mijn kaart staan. Het zou verstandig zijn om nu te stoppen, maar we blijven de hele avond hier. En dus druk ik maar weer op play.

Nog geen half uur later komt de bodem van mijn saldo in zicht. Misschien is het een goed idee om van automaat te wisselen. Maar bijna alle machines zijn bezet, vooral door ouderen. Dus neem ik plaats aan de bar. Ik heb niet veel zin om nog geld uit te geven aan het drukken op een knopje.

Dan schalt een stem door het casino: zorg dat je allemaal achter een automaat zit, want om tien uur wordt er één uitgekozen. De persoon die daar op dat moment zit te spelen, wint 400 dollar.

Iedereen die nog niet zit te spelen, vliegt op de paar onbezette machines af. Ik ook. Maar het nummer dat vijf minuten later wordt omgeroepen, is dat van een vrouw drie plaatsen naast me. Lusteloos druk ik op de play-knop. Dan kan ik die laatste dollar net zo goed opmaken.