Niet Hollande is ‘gevaarlijk’, maar de situatie in Griekenland

Frankrijk krijgt een president die niet enkel wil snoeien, maar groeien, en de Griekse coalitie die fors wil bezuinigen is naar huis gestuurd. Zoveel is zeker na de verkiezingen van gisteren. Kiezers willen een einde aan de harde Europese bezuinigingspolitiek.

“De Fransen zijn in opstand. De Grieken, ook. En het wordt tijd”, aldus econoom Paul Krugman in zijn column in The New York Times. Volgens Krugman zorgen bezuinigingen in crisistijd enkel voor verdieping van de crisis. Leiders moeten het zoeken in extra overheidsinvesteringen. En laat dat precies zijn wat Hollande wil.

‘Hollande betekent echt geen aardverschuiving’

Het tijdperk ‘Merkozy’, de geoliede Frans-Duitse motor die de Europese Unie de afgelopen jaren aandreef, is verleden tijd. Heden is het Merkollande. Het is afwachten of onder deze nieuwe combinatie de koers zal wijzigen en - ook niet geheel onbelangrijk - hoe de chemie tussen de twee leiders zal zijn. Hollande, door zijn tegenstanders neergezet als onverantwoordelijke ‘big spender’, zal geen grote ommekeer betekenen voor de Frans-Duitse as, vertelt onze correspondent in Parijs, Dirk Vandenberghe:

Hollande brengt echt geen aardverschuiving teweeg in de Europese begrotingspolitiek, net zo min als hij dat voor Frankrijk betekent. De speelruimte is immers bijzonder klein. En het is niet zo dat Hollande tegen het Europese stabiliteitspact is of tegen begrotingsevenwicht. Hij wil alleen wel dat de bezuinigingen gepaard gaan met het stimuleren van economische groei. Hij zal ervoor gaan zorgen dat er een paragraafje met stimulerende groeimaatregelen wordt toegevoegd aan het nieuwe Europese stabiliteitspact, net zoals de Franse socialisten eerder zorgden voor het woord ‘groei’ in Stabiliteits-en Groeipact.

Hollande wil de groei op Keynesiaanse manier aanjagen: hij wil grote Europese infrastructuurwerken promoten, gefinancierd door de Europese Unie. Hollande denkt daarbij onder meer aan een uitbreiding van de hogesnelheidslijnen. Hollande is ook een voorstander van de zogenaamde euro-obligaties, gemeenschappelijke leningen, en hij wil de rol van de Europese Centrale Bank om de crisis te bestrijden uitbreiden. Zo zou de ECB euro’s moeten kunnen bijdrukken. Allemaal voorstellen die Merkel afwijst. Duitsland is als de dood voor inflatie. Al gaf Merkel de afgelopen weken wel aan maatregelen te willen nemen om de groei in Europa te versterken.”

Christo Komarnitski / Cagle CartoonsChristo Komarnitski / Cagle Cartoons

‘Situatie in Griekenland potentieel groter gevaar voor euro’

Frankrijk kampt met een werkloosheid van 10 procent en heeft een staatsschuld van 1.700 miljard euro. Is de, volgens The Economist “tamelijk gevaarlijke”, Hollande, de juiste persoon op de juiste plek? Vandenberghe:

“Hollande is veel minder gevaarlijk dan europessimisten vrezen. De situatie in Griekenland, waar de parlementaire meerderheid voor de besparingen is weggevallen, is potentieel veel bedreigender voor het voortbestaan van de euro dan de komst van een sociaal-democratische president in Frankrijk.”

Ondertussen heerst op de beursvloer onrust. Beleggers vrezen een einde aan de stringente begrotingspolitiek. Niet alleen Hollande moet zijn hervormingsgezindheid nog in de praktijk brengen, ook de onzekerheid over de toekomst van de Griekse politiek zorgde vanochtend voor een forse daling op de beurzen. De Grieken staan voor een zware taak. Niet alleen moet er een stabiele coalitie worden gevormd, ook zal die coalitie onder druk van Europa de afgesproken miljardenbezuinigingen en hervormingen moeten doorvoeren. En van dat pijnlijk knellende pakket wilde de Griekse kiezer nu juist af.

Interactieve graphic: Europa in cijfers