Even voorstellen: François Hollande, de nieuwe president van Frankrijk

Hollande zwaait naar zijn aanhangers tijdens om zijn overwinning te vieren. Place de la Bastille, Parijs, 6 mei 2012. Foto Hollandse Hoogte / Xinhua / eyevine

Na vijf jaar Sarkozy is Frankrijk toe aan een socialistische leider, zo werd gisteren bekend. François Hollande was de absolute winnaar, en hoewel zijn naam de afgelopen weken vaak in het nieuws voorkwam door de peilingen die hem steeds als nieuwe president van Frankrijk aanwezen, is de 57-jarige politicus relatief onbekend. Wie is François Hollande?

Een paar zaken komen uit iedere analyse weer naar voren. Zijn bestuurlijke ervaring is mager, nog nooit nam hij deel aan een regering. Hij is niet de flamboyante, excentrieke politicus zoals Sarkozy; hij is geen grote inspirator die het volk opzweept met innemende toespraken. Desondanks heeft hij overtuigend de zittende president Sarkozy al na een ambtstermijn van zijn troon weten te stoten.

Wellicht is dat te danken is aan zijn eenduidige politieke ambitie. Hollande wilde president worden van Frankrijk, schrijft correspondent Dirk Vandenberghe vanmiddag in een profiel van Hollande in NRC Handelsblad. Dat was wat hij zijn moeder beloofde aan haar sterfbed in 2009, en dat was ook waarom hij het baantje (premier) afwees dat Dominique Strauss-Kahn hem in maart 2011 in het geheim aanbood in ruil voor de belofte dat hij zich geen kandidaat zou stellen voor de voorverkiezingen van de Parti Socialiste. Vandenberghe over die keuze:

Hij wil geen premier worden, hij wil president worden. Als journalisten hem vragen of hij DSK dan niet vreest, luidt het zelfverzekerde antwoord: ik ben ervan overtuigd dat de Fransen genoeg hebben van dat soort flamboyante, macho politici. Een sneer naar zowel zijn partijgenoot als de man in het Elysée. De Fransen willen een normale president, verklaart Hollande.

Elf jaar partijleider van de PS

Geboren in Rouen, is de liefde voor politiek hem al op jonge leeftijd bijgebracht. Niet door zijn vader, een dokter met extreem-rechtse sympathieën, maar door zijn moeder, sociaal assistente en sympathisant van de Parti Socialiste. Dat uitte zich in maatschappelijke betrokkenheid, tijdens zijn studie aan de prestigieuze Ecole Nationale d’Administration richtte hij bijvoorbeeld een eigen vakbond op. Hollandse ontpopte zich tot een uitmuntende student en studeerde af in rechten, economie en politiek. Hij werd burgemeester van Tulle, was actief in de politiek in de Corrèze. Elf jaar was hij partijleider van de PS.

Zijn ambitie om president te worden liet hij in 2007 varen ten gunste van zijn toenmalige vrouw, Ségolène Royal, met wie hij vier kinderen heeft. Zij werd naar voren geschoven als socialistische kandidaat voor de presidentsverkiezingen maar verloor ruimschoots van Sarkozy. Royal en Hollande gingen uit elkaar en Hollande stopte met zijn werk als partijleider. Bij zijn vertrek steunde hij Martine Aubry in plaats van zijn ex-vrouw Royal. Hollande heeft nu een relatie met Valérie Trierweiler, een politiek journalist.

‘Ik ben niet gevaarlijk’

In de campagne heeft Hollande regelmatig benadrukt dat hij een normale president zal zijn, iemand zonder grillen. “Wat u ziet, is wat u krijgt”, zei hij tijdens een toespraak, en zo profileerde de nieuwe president van Frankrijk zich als een no-nonsense politicus. Een man van het compromis, van de consensus. Dat is waar de Fransen volgens hem na vijf jaar Sarkozy aan toe zouden zijn, en hij heeft gelijk gekregen.

Hollande heeft niets met de dure smaak en voorkeur voor mooie spullen van Sarkozy, maar helemaal immuun voor uiterlijk vertoon is hij ook niet. Al staat ijdelheid bij Hollande wel in dienst van zijn politieke ambitie: in zijn strijd om het presidentschap heeft hij een metamorfose ondergaan. Zijn enigszins ‘sullige’ voorkomen ruilde hij in voor een wat statiger, presidentiëler uiterlijk. Hij viel tussen de tien en de vijftien kilo af, kocht mooiere pakken, nam een andere bril. Alles in functie van de campagne, zegt Vandenberghe: “Geen chocolaatjes bij de koffie meer”.

Vijanden lijkt de rustige Hollande tot nu toe nog nauwelijks te hebben. Al bezorgden zijn uitspraken over het stimuleren van economische groei menig Europees politicus hoofdpijn - gevreesd werd dat hij zich niet aan de Europese begrotingsnorm zou willen houden. Hollande heeft de gemoederen inmiddels enigszins weten te sussen - het lijkt erop dat hij aan de drie procent niet wil torren. “Ik ben niet gevaarlijk”, zei hij tijdens een bezoek in Londen.

Wat hij wél wil, is de economische groei stimuleren - iets waar de Fransen, moe van de bezuinigingsdrift, wel oor naar hebben. Of dat lukt, zal de komende jaren blijken. Net zoals veel andere zaken: hoe het de socialisten, voor het eerst aan de macht sinds 1995, zal vergaan bijvoorbeeld. En of François Hollande, de man met die enorme politieke drive maar met geen enkele regeringservaring, zijn beloftes kan waarmaken.

De NOS over François Hollande:

Lees een uitgebreid profiel van François Hollande van Dirk Vandenberghe in NRC Handelsblad vanmiddag. Abonnees kunnen het profiel lezen in de digitale editie.