Zoetzuur drinken

Een wijnliefhebber heeft het bij oriëntaals getinte dis – kijk voor inspiratie naar de bijdrage van collega Hoeben- niet altijd even gemakkelijk. Een maaltijd bestaat vaak uit zoveel gerechten en smaakcombinaties –zoet, zuur, zout, pittig, delicaat, knapperig- dat een wijncompromis nauwelijks uit te sluiten valt.

Maar aan tussenoplossingen heeft men bijvoorbeeld in China een broertje dood. Ondanks de groeiende populariteit van chique Franse wijnen drinken de meeste Chinezen gewoonlijk dan ook maar hun dunne soep door als drank bij de maaltijd.

Omdat in de restaurants in het westen daar de schoorsteen niet van kan roken, proberen de sommeliers er hier nog wat van te maken. Populaire wijnen op de lokale wijnkaarten: Duitse rieslings, Franse Elzassers (gewurztraminer bij gerechten met gember) en redelijk vol wit uit de Nieuwe Wereld bij vis, schaal- en schelpdieren. Bij de vleesbereidingen strekken Argentijnse malbec en Australische shiraz tot aanbeveling. Peking eend daarentegen voelt zich in zijn element bij pinot noir uit de Nieuwe Wereld of anders toch wel bij Châteauneuf-du-Pape.

Bij de Thai is het allemaal wat overzichtelijker. In de meeste gevallen doet u door wit van de sauvignon blanc- of rieslingdruif te nemen een juiste keuze. En wat nu te drinken bij de hier zo populaire Indonees? Bier ligt voor de hand.

Maar ik herinner mij toch ook een seance bij restaurant Spandershoeve in Hilversum. Daar mochten vierentwintig wijnen dingen naar de gunsten van eendenborst met gember en pepertjes, kabeljauw in een saus van curry en kokos, scampi’s met sambal en soja, loempia met kip en chilipindasaus en pikant rundvlees.

Daar ontpopte zich verrassend genoeg een manzanilla als perfecte begeleider bij de kiploempia. Als rode allemansvriend diende zich Casa Gualda aan, een eenvoudige Spanjaard uit La Mancha, een op roestvrij staal opgevoede tinto van de cencibeldruif. Het zachte, sappige rode fruit met de wat frisse zuren voelde zich senang bij eend, kip en rund.

Voor wie het zoeken van bijpassende wijnen bij al die verschillende gerechten echter teveel gedoe vindt, biedt het credo van wijlen wijnnestor Robert Leenaers soelaas: ‘Schenk bij Indonesisch eten lichte, zeer fruitige wijnen, alle drie de kleuren zijn geschikt.’

Bier kan altijd nog.