Perfecte friet in reddende rol 7

In restaurant Lei komen de gasten niet opdagen en eet lekker in een lege zaak.

Zo’n beetje het lulligste wat een gast een restaurant aan kan doen is reserveren en niet op komen dagen. Voor restaurants met een capaciteit van 28 couverts kan het missen van ‘een viertje’ het verschil betekenen tussen winst en verlies. Dat is zeker het geval wanneer de bezetting toch al een stuk minder dan honderd procent was, en die situatie is momenteel voor veel eethuizen een dagelijkse realiteit.

We zien de impact van het ‘no show-spook’ bij restaurant Lei in Rotterdam, waar de chef en de tweekoppige bediening op een vrijdagavond aan de toog van een leeg restaurant staan. De helft belde af, de andere helft kwam niet opdagen. De chef heeft er dermate de pest over in dat er geen begroeting meer af kan.

Zo zijn ook wij slachtoffer van dit laaghartige no show-vergrijp. We beklimmen niettemin blijgemoed de trap op om op de entresol plaats te nemen, aan het raam met uitzicht op de leegte binnen. Doordat er geen muziek is en de bediening te groen blijkt om de sfeer van enige Schwung te voorzien, zal deze kar op slappe banden uitsluitend getrokken moeten worden door de keuken, in casu een chagrijnige kok. Prettige wedstrijd, chef!

Lei is een helder verlichte zaak met gladde, houten tafels op de hoek van de Scheepstimmermanslaan en de Van Vollenhovenstraat, vlakbij La Pizza, de leukste pizzeria van Rotterdam. Zoals de naam al zou kunnen doen vermoeden is het aanbod van Lei Italiaans, de kaart start dan ook met antipasti en is verder ingedeeld in primi, secondi, formaggio en dolci. We beginnen met een mals stuk gebakken inktvis, dat zonder de aangekondigde kerstomaat en gaeta olijven geserveerd wordt. Aan de prijs (12,50 euro), maar lekker. Indrukwekkender is de salade van wilde spinazie (13 euro) met lof, plakken topinamboer en gulle stroken parmezaan. Hierbij glazen Italiaanse chardonnay (4 euro) en grillo (3,75 euro).

We hebben nog een waterincidentje: de bediening noteert de bestelling van een karaf water, maar schenkt zwijgend Pellegrino. „De kwaliteit van het leidingwater wisselt”, luidt het argument desgevraagd. Zeg dat dan direct. De saltimbocca (22,50 euro) is voortreffelijk: sappig kalfsvlees, met de jus geserveerd.

Ook met de zeeduivel (23,50 euro) – twee mooie moten met een aangename, licht bittere saus van rode sla – toont de keuken haar kwaliteit. Maar de redder van de avond blijkt de friet: perfect goudgeel en volkrokant. Het is weliswaar een betaald bijgerecht, maar die vier euro hebben we er graag voor over.

Uiteindelijk betalen we (zonder dolci of formaggi) 94 euro. Hoe redelijk dat is voor zo’n malle avond is een vraag waar we onderweg naar huis niet uitkomen.

Restaurant Lei Scheepstimmermanslaan 37b 06 48533964 info@restaurantlei.nl