Nog een stoelendansje dan maar?

De nieuwste trend in netwerken is social dining. Eten en praten over het werk met onbekenden.

‘Dames met een plusmaatje’. Dat is dik een uur het tafelonderwerp. En hoe je het klantenbestand van de webshop daarin, unlimitedfashion.nl, gestaag kunt laten uitdijen. Eigenaars van de online winkel, Marieke Hoogstraten en Marlien Vree, beide rond de dertig, werpen de vraag op in het restaurant L’Ozio in de Amsterdamse Pijp.

De vier mannen en nog een vrouw in het gezelschap, allen ogend als goed boerende dertigers, smijten vaktermen over tafel, zoals „community loyalty”, „content genereren” en „search engine optimization”. En er wordt ook af en toe hard gelachen.

Eigenlijk doet niets vermoeden dat dit een etentje is tussen volslagen vreemden. Ze hebben elkaar gevonden via shareabite.nl, een website ten behoeve van social dining. Het thema van de avond is ‘young entrepreneurs’.

Social dining: in een restaurant interessante mensen ontmoeten die allemaal voor hun eigen hap betalen.

Doel: iets voor elkaar betekenen op werkgebied. Een baan, een geldschieter, of een goed idee. De oprichters van de websites shareabite.nl en concurrent socialdining.nl willen in ieder geval niet geafficheerd worden als datingsite. „Daarom organiseren we etentjes onder thema’s zoals ‘netwerken’ en niet ‘singles’”, zegt Jesse van der Meulen, één van de initiatiefnemers van socialdining.nl. Wouter Kneepkens, medeoprichter van shareabite.nl gruwt ook van de term datingsite: ,,Als je daarop mikt, gaat iedereen zich anders zitten gedragen. Het gaat ons echt om de interessante ontmoetingen.”

De twee sites, die de afgelopen maanden de lucht in zijn gegaan, werken vergelijkbaar. Je kunt je online aanmelden voor een etentje dat is georganiseerd rond een thema naar jouw smaak.

Toch zijn er nuanceverschillen, vooral in de zakelijke signatuur, iets wat al valt af te leiden uit hun achtergrond. Van der Meulen is net begonnen als internetmarketeer, Kneepkens heeft „een financiële achtergrond” en is „ondernemer en investeerder”. Beide mannen doen de sites ‘erbij’.

Van der Meulen: „We willen het zo breed mogelijk houden. Hobby’s, zakelijke interesses, alle onderwerpenzijn mogelijk.” Het verdienen van geld staat niet op nummer één, zegt hij. „We krijgen commissies van de restaurants, maar dat houdt niet over. Aan de mensen die komen eten, verdienen we in ieder geval niets. Dat zou maar een drempel opwerpen.” Maar hij sluit niet uit dat de netwerkgroepen, de ‘community’s’ zélf, uiteindelijk geld waard zijn. Bijvoorbeeld voor bedrijven die op precies die markt actief zijn.

Hij streeft met zijn site een ideaal na, zegt hij: „Ik vraag me af of al die social media wel zo sociaal zijn. Iedereen zit maar op een schermpje te turen. Met socialdining.nl ga je juist weer offline. Wat is er socialer dan samen uit eten?”

Kneepkens maakt weinig geheim van zijn zakelijke ambities met shareabite.nl. „Het is nu bovenal leuk. Maar op termijn wil ik er wel geld mee verdienen, ja.” Zijn site richt zich vooral op „young professionals en expats”. De thema’s zijn tot op heden ook economisch: naast ‘young enterpreneurs’ ook ‘seed investment’. Tot op heden zijn er vooral etentjes georganiseerd in Amsterdam, maar aan meer Nederlandse steden, Antwerpen, München wordt gedacht en er zijn al vier „testetentjes” in Barcelona geweest.

Kneepkens mikt ook op „gewone groepen” mensen, „bijvoorbeeld om afdelingen van bedrijven”. Waarom zouden die bij shareabite.nl terecht komen? „Etentjes in groepen geven stress en irritaties. Bijvoorbeeld over de betaling. Bij ons kun je aanhaken bij een bestaande deal.”

Terug naar L’Ozio, waar van stress intussen weinig te merken valt. Het voorstel om een flesje huiswijn neer te laten zetten, veroorzaakt fronsende wenkbrauwen: men drinkt liever per glas. „Dat is het concept”, zegt Ivan Roth die ‘iets met vastgoed’ doet en gelieerd is aan shareabite. Een gerant houdt op een bonnetje naast je bord bij wat je drinkt.

Wat verwachten de deelnemers eigenlijk van shareabite? Rick de Gaay Fortman: „Ik heb in Delft gestudeerd en heb daarna een paar jaar voor Shell in Qatar gewerkt. Nu ik terug ben in Nederland merk ik dat veel van mijn vrienden ook in het buitenland zitten of getrouwd zijn.” Die gaan ’s avonds de deur niet meer uit. Shareabite leek hem „een goede methode om nieuwe kennissen op te doen”.

Het is nogal een internationaal gezelschap: ook Philip Hordijk, die al een paar keer eerder bij shareabite aanschoof, strooit met buitenlandse hoofdsteden waar hij reuze interessante dingetjes heeft gedaan. En dan is er Melody Sauerborn, een pronte Duitse die in de VS heeft gestudeerd en nu iets in de farmacie doet aan de Universiteit van Utrecht. „Ik hoop hier mijn Nederlandse kennissenkring uit te bouwen.”

Ivan Roth stelt na het hoofdgerecht voor om „een stoelendansje” te doen, waarop iedereen een plek opschuift. De onderwerpen van de conversatie blijven precies hetzelfde. Sauerborn haakt snel na het dessert af. Misschien is haar kennissenkring deze avond dan wel niet uitgedijd, maar ze heeft op zijn minst wél het adres van een handige webshop opgedaan.