Het liefst zou ik een volwassen kind zijn

Gerwin ‘Gers’ Pardoel (30) groeide in een jaar tijd uit tot de succesvolste rapper van Nederland. Zijn debuutalbum werd goud, zijn nummer 1-hit Ik Neem Je Mee behaalde de platinastatus. Tot het moment kwam dat hij alle optredens moest afzeggen.

Nummer 1

„Ik werd helemaal gek toen ik hoorde dat ik op één stond. Mijn platenlabel belde om het te vertellen. Ik was bij mijn vriendin en riep: ‘Ik ben de fokking nummer 1!’ Ik kon het moeilijk bevatten... Vroeger las ik de Top 40-lijstjes. Heel Nederland luistert naar de nummer 1 van die lijst!

„We zijn met zijn tweetjes gaan bowlen om het te vieren. Bowlen, zuipen en kaashapjes eten; na een half uur was ik zo lam dat ik de bal naar achteren liet vallen. Ik ben dankbaar dat het grootste deel van Nederland waardeert wat ik doe. Als je in de spiegel kijkt, ben je nog steeds dezelfde; het is niet zo dat je ineens heel breed bent of groot wordt. Maar ik ben er wel trots op.”

Fokking blut

„Ik had al eerder een nummer 1-hit gehad, als gast op Broodje Bakpao van The Opposites in 2009. Maar daar kreeg ik bijna geen boekingen door. Ik had het druk maar ik was nog steeds fokking blut. Dat gaat tegenstaan. Ik deed veel gratis in de twee jaar na Broodje Bakpao. Ik zat chagrijnig thuis muziek te maken en dacht: shit, ik heb helemaal niets.

„Wanneer ik in de Verenigde Staten een gastoptreden had gehad met zo’n grote hit, hadden ze een ketting om mijn nek gegooid en had ik heel mijn leven niet meer hoeven te werken. Maar ik zat nog steeds keukens te ontwerpen voor klanten die tegen me zeiden: ‘Jij bent toch van dat ene nummer?’

„Het was een moeilijke fase. Ik was 28 en zat bijna tegen een burn-out aan. Ik werkte fulltime en stond daarna in de file om bij optredens te zijn en met andere artiesten uit te gaan. Het leek alsof ik een periode lang niet sliep.”

Altijd bezig

„Ik houd ervan altijd bezig te zijn. Ik ga me vervelen als er niets te doen is; ik vind dat zonde van het leven. Ik wilde als kind altijd elke gamecomputer hebben die er was maar als ik hem eenmaal had, speelde ik de spelletjes nauwelijks.

„Ik houd ervan om te knallen, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Vanaf het moment dat ik met mijn single op nummer 1 stond, was ik elke dag op pad. Ik heb vorig jaar in heel december één dag vrij gehad, dat was 28 december. Verder was ik altijd aan het optreden, soms twee, drie keer op een dag, en deed ik interviews en tv-programma’s. En ’s avonds of ’s nachts verstuurde ik mijn factuurtjes. Ze moeten mij vastbinden om niet de hele tijd door te gaan. Als het niet nodig is, rust ik liever helemaal niet.”

Oververmoeid

„Begin dit jaar kreeg ik steeds meer last van mijn stem en mijn keel. Ik praat al heel veel en wanneer je ook nog drie optredens op een dag doet, is het logisch dat je last krijgt. Ik werd verkouden en raakte oververmoeid; was in één week al drie keer bij de dokter langsgegaan. Ik moest hoesten, ging door mijn rug en bleef aansukkelen.

„Toen zei de dokter dat ik het rustig aan moest doen. Al mijn optredens werden afgezegd en ik lag ineens bij mijn familie in Brabant een beetje niets te doen; hangen, ouwehoeren, voetbalwedstrijden kijken. Ik vond het moeilijk, had het gevoel dat ik doodging. Straks is het tijd om te ontspannen, niet nu. Ik ben net 30. Als ik straks echt goed wil kunnen leven dan moet ik nu hard werken.”

Volwassen kind

„Het liefst zou ik een volwassen kind zijn. Dat is, denk ik, ook het doel waarvoor ik zo hard werk. Als kind heb je weinig aan je hoofd en heb je dat vrije gevoel. Als we morsen, wordt alles verschoond en gewassen. Iedereen vindt het toch fijn als de was voor je gedaan wordt, het eten voor je gekookt, je blouses worden gestreken? Mijn moeder was huisvrouw; ze zorgde bij ons thuis dat alles in harmonie was.

„Op het moment dat ze mij kon leren hoe ik voor mezelf zou kunnen zorgen, is ze overleden aan kanker. Ik was 17 jaar. Ik kon haar niet meer vragen hoe ik de was moest doen, of hoe ik kon leren koken net zoals zij. Ze maakte aardappels met bloemkool en karbonade, heel basic. Het is nog steeds het eten waar ik het meest van houd.”

Egoïsme

„Ik was als jongen helemaal niet met mijn moeder bezig. Ik had vaak een grote bek; het was puur egoïsme.

„Als mijn moeder nu nog leefde, dan zou ik een gesprek aangaan als ik zag dat ze zich druk maakte. Dan kon ik met haar praten over de dingen die ik nu weet en dan zouden we van elkaar kunnen leren.

„Ik was als jongen heel bang voor de dood en praatte er elke dag met haar over. Maar dat was ook moeilijk voor haar omdat ze zelf zo bang was. Het is heel heftig om een mens af te zien takelen en helemaal uitgezogen te zien worden door die ziekte. Negen maanden nadat we hadden gehoord dat ze ziek was, is ze overleden.”

Stoer doen

„Mijn pa kon niet koken en stond er ineens helemaal alleen voor. Dat ging niet zo goed. Ik was best heftig als kind; dingen gingen stuk. Het was veel vechten en stoer doen. Ik had het gevoel dat ik de hele wereld aankon want ik had toch een tweelingbroertje: Robbie.

„We haalden altijd met zijn tweeën kattenkwaad uit. Mijn moeder zei dat we in de box al met elkaar aan het vechten waren. Als iemand me uitschold, liep ik niet weg voor vechtpartijen. Mijn vader was dag en nacht aan het werk om het gezin te onderhouden; ik zag hem ’s avonds.

„We deden niet superveel samen. Nu houdt hij plakboeken bij van alles wat ik doe; hij is heel trots. Hij zegt dat ik het rustig aan moet doen en op mezelf moet passen maar niet heel vaak. Dat doet moeders meestal, hè.”

Keukens verkopen

„Ik woonde bij mijn vader in Kaatsheuvel en werkte van 9 tot 5 als keukenverkoper. Met mijn babbel ging dat best goed. De klant is koning; als klanten zeggen dat ze de keuken kopen wanneer ik een rondje kruip dan doe ik dat. Ik wil verkopen.

„Maar het leverde veel te weinig op. Wanneer ik voor 300.000 euro keukens verkoop wil ik daar de helft van terugzien. Of toch zeker 50.000 euro. Maar ik verdiende bijna niets en omdat ik niet met geld om kon gaan, hield ik ook niets over.

„Na het werk verbraste ik in de avond alles weer. Ik vond het geen leven; ik werd ziek van de gedachte dat het altijd zo door zou gaan. Ik besloot in Rotterdam te gaan wonen bij mijn broertje die al als house-dj aan de slag was. Ik kreeg daar een baan met meer vrije tijd en ben vanaf dat moment echt voor de muziek gegaan.”

Clownspak

„Ik ben niet gaan rappen om geld te verdienen, maar het gebeurt nu wel. Ik heb vanuit de scene kritiek gekregen omdat ik op de beat van mijn single Bagagedrager een nieuwe tekst heb gemaakt voor een commercial van McDonald’s, maar voor mij is dat een normale keus. Ik voel me vereerd; het is de grootste fastfoodketen ter wereld en ik ben dankbaar dat ik reclame voor ze mag maken.

„Ik ga niet in een clownspak voor ze rappen maar ik ben wel op tour gegaan langs hun filialen. Ze wilden er goed voor betalen en voor mij is het alleen maar mooi meegenomen. Ik wil geen keukens meer ontwerpen; ik wil muziek maken en daar mijn geld mee verdienen.”

Een kwartje

„Vroeger lagen mijn vader en moeder tijdens vakanties op het strand en dan zei mijn ma dat ik een kwartje zou krijgen als ik een kwartier stil zou zitten. ‘Ik hoef geen kwartje’, zei ik dan.

„Toen ik dit jaar even niets mocht doen, merkte ik dat mijn geest helderder werd. Ineens kwam boven wat ik in de maanden daarvoor tijdens het optreden en racen allemaal had meegemaakt. Ik probeer er nu wel wat meer rekening mee te houden en soms een dag vrij te plannen. Maar ik kan nog steeds moeilijk stilzitten. Ik ga vol voor mijn doelen. Als dat betekent dat ik van donderdag tot zondag wakker moet blijven, dan doe ik dat toch. Ik wil geen tijd verliezen.”

Gers Pardoel treedt zaterdag op tijdens de bevrijdingsfestivals in Almere, Rotterdam, Haarlem en Groningen. Eind deze maand staat hij op Pinkpop.