Wilde witte in een braaf stadje

Niet om te bluffen -dat volgt ietsjes verderop in de tekst -, maar zo was ik laatst in Blenheim, te Nieuw-Zeeland. En niet vanwege de oogverblindende, grensverleggende en baanbrekende architectuur. Blenheim is een slaapstadje dat weigert wakker te worden.

Laagbouw zoals in de suburbs van lelijke Amerikaanse slaapsteden. Oude winkelcentra zoals in Nieuwegein. Nieuw-Zeelandse equivalenten van Etos, Blokker en Kruidvat. Te dikke mannen in trainingspakken met driekwart pijp. Te dikke vrouwen in leggings (ze bestaan daar nog). Plastic tuinstoelen vormen het terrasmeubilair bij saaie eetuitspanningen. Opel heet hier Holden.

Doelloos hobbelen oude pick up trucks door de drie winkelstraten. Dit is niet bepaald het Nieuw-Zeeland waar Lord of the Rings is opgenomen. Het had de naam van de juwelier in Queenstreet kunnen zijn. Maar hoe deze heet, kan ik niet lezen. De rolluiken zijn neer.

Het is maandagmiddag in Blenheim. De lucht zuchtte van het ingeademd worden. Geeuw. Eén fraai pand. Boffen: want mijn hotel. Ooit een bankgebouw geweest. In de tijd dat banken nog betrouwbaar waren. Onthoud de naam, al is het geen bank meer: Hotel d’Urville. Een betrouwbaar ogende hoeveelheid noeste zuilen. Hoog dak. Oprecht natuursteen. Lambrisering in kamers en het restaurant. Bluff oysters. En als ‘open wijn’ Astrolabe Sauvignon Blanc 2011 (Importeur Jean Arnaud. Hier te koop via Le Grand Cru voor € 18,95). Verrukkelijk. Rijp fruit, maar toch fris. Tintelend, levendig, dynamisch, vol pit en zest!

Alles wat Blenheim- in tegenstelling tot wat de website van Hotel d’Urville belooft: ‘a busy countrytown’- niet is. Maar gezien de kwaliteit van deze Astrolabe is ze dat vergeven.