Niet uitzetbaar? Dan maar de straat op

76 uitgeprocedeerde Irakezen zijn op straat beland omdat ze niet uitgezet konden worden. Ze kregen een treinkaartje mee.

Redacteur Integratie

Rotterdam. De bewaker zei: Je kunt gaan. Ako (21) pakte zijn tas met kleding en liep naar buiten. Hij kreeg een treinkaartje mee. Binnen 24 uur moest hij het land verlaten.

Hij was niet de enige. 76 Irakezen werden eind vorige week vrijgelaten uit vreemdelingendetentie, met dezelfde mededeling en een treinkaartje. 49 in Rotterdam, 22 in Zeist, 3 in Zaandam en 2 in Schiphol.

Waarom? De Raad van State deed 13 april uitspraak in de zaak van een uitgeprocedeerde Iraakse asielzoeker. De raad oordeelde dat hij niet gedwongen kón worden uitgezet omdat de Iraakse autoriteiten sinds november alleen nog landgenoten met een geldig paspoort of een laissez passer (inreispapieren) toelaten. Voor die tijd accepteerden ze nog een reisdocument van de EU.

Als er geen zicht is op uitzetting, is er geen reden om mensen op te sluiten. Dus stonden ze op straat. Ze moeten dan het land verlaten, maar dat doen ze meestal niet, zegt Theo Miltenburg van het Rotterdams Ongedocumenteerden Steunpunt. Hij had opeens zeven mannen en een vrouw op de stoep staan. Of hij kon helpen? Lastig. Zijn opvang zat al overvol. Ze mochten toch een nacht in de huiskamer slapen.

Klinkeren (jargon voor het plotseling op straat zetten) van mensen komt regelmatig voor. Als een asielzoeker is uitgeprocedeerd maar niet kan worden uitgezet, vervalt het recht op opvang. Alleen gezinnen met kinderen krijgen dan nog onderdak. Maar dat een zo grote groep in een keer op straat wordt gezet, gebeurt zelden. VluchtelingenWerk is al veel langer tegen gedwongen uitzetting naar Centraal Irak omdat het daar te onveilig is. Zij vinden dat de Irakezen onderdak moeten krijgen omdat ze nergens heen kunnen.

De Rotterdamse PvdA-raadsleden Fatima Talbi en Tunahan Kuzu hebben vragen gesteld aan het stadsbestuur. Zij willen weten wat het gaat doen voor de groep. Volgens Talbi en Kuzu zitten er ook zieke mensen in de groep, die nu door Rotterdam zwerven. Een ministeriewoordvoerder ontkent dat er zieken tussen zitten.

Ako zit in Heerlen. Daar kende hij iemand. Hij mocht een paar dagen blijven. Nu moet hij weg. Wat nu? „Echt geen idee”, zegt hij. Het Rijk gaat nu proberen toch opvang te regelen voor wie geen alternatief heeft.