Een gedicht voor 4 mei en 5 mei

4 mei

Niemand was blij

Niemand was vrolijk

Die stomme oorlog was dodelijk

Je moest alles afgeven

Je kon niet op je eigen manier leven

Je moest doen wat je niet wou

In warmte, maar ook in kou

Je gold als iets en niet als mens

Vrijheid was de grootste wens

Door het verlies van iedereen

Kwam niemand zonder verdriet door de oorlog heen

Wat was die oorlog toch gemeen

5 mei

Iedereen was blij

Iedereen was vrolijk

Zonder gevaar op de straat spelen

Je hoeft geen spullen meer te stelen

Je had weer privacy en eigendom

Niemand vond dat stom

Bang was je niet meer

Ook niet voor een soldaat met een geweer

Er was niet meer een strijd

Je had weer vrijheid

Dit gedicht is geschreven door Syl Santema, 11 jaar, uit Zeist