Obama de commander-in-chief, deel 2

U.S. President Barack Obama greets troops at Bagram Air Base in Kabul, May 2, 2012. Earlier, Obama and Afghan President Hamid Karzai signed the Strategic Partnership Agreement at the Presidential Palace. REUTERS/Kevin Lamarque (AFGHANISTAN - Tags: POLITICS MILITARY)

En daar stond Obama opeens, midden in de nacht op de Afghaanse vliegbasis Bagram. Hij sprak de Amerikaanse televisiekijkers op prime time toe over het naderende einde van de oorlog in Afghanistan. In 2014 moeten vrijwel alle Amerikaanse en internationale troepen weg zijn, en moet de regering-Karzai het zelf zien te winnen van de Talibaan. De speech was sober, maar de boodschap was duidelijk: Obama is de president die de impopulaire oorlog beëindigt.

I recognize that many Americans are tired of war. As president, nothing is more wrenching than signing a letter to a family of the fallen, or looking in the eyes of a child who will grow up without a mother or father. I will not keep Americans in harm’s way a single day longer than is absolutely required for our national security.

Daar valt veel op af te dingen, want de Amerikanen hebben zichzelf het recht te geven nog jarenlang in Afghanistan te zijn, formeel om de Afghaanse troepenopbouw te steunen. Het akkoord tussen Karzai en Obama, dat de officiële aanleiding vormde voor het bliksembezoek, is vaag over de voorwaarden van terugtrekking. Maar om dit alles was het Obama niet te doen. Het ging erom het Bin Laden-moment maximaal uit te buiten. Niemand ontging de symboliek: precies een jaar na de dood van Bin Laden kan Obama zeggen dat hij de nachtmerrie van ruim een decennium oorlog afsluit, met Bin Laden als ultieme trofee. Obama:

My fellow Americans, we have traveled through more than a decade under the dark cloud of war. Yet here, in the pre-dawn darkness of Afghanistan, we can see the light of a new day on the horizon. The Iraq War is over. (..) We have a clear path to fulfill our mission in Afghanistan, while delivering justice to al Qaeda.

Obama maakt grappen op Bagram Air Base in Kaboel. Foto AP / Charles DharapakObama maakt grappen op Bagram Air Base in Kaboel. Foto AP / Charles Dharapak

Wat Obama doet, is niet anders dan zijn voorgangers deden. Oorlog is politiek. Joe Scarborough, columnist van website Politico, somt in dit artikel op hoe Obama’s voorgangers oorlog gebruikten voor politiek gewin. Hij vat samen:

Did the White House politicize the terror chief’s [Bin Laden, GV] death? Of course. Is it breaking news that an administration would do such a thing? Of course not. (..) If you are shocked by such things, get over it.

En nog iets. Gisteren noemde ik het chaotische antwoord van de Romney-campagne. Inmiddels is duidelijk dat zijn belangrijkste woordvoerder en adviseur op buitenlandse zaken, Richard Grenell, ontslag heeft genomen. Grenell, openlijk homoseksueel, kwam onder vuur in de eigen partij te liggen om zijn geaardheid. De timing had voor Romney niet beroerder kunnen uitpakken.