Fragiel als vroeger

Dans

Philip Glass: An Evening of Film Music and Dance

Gezien: 29/4, Amsterdam. ****

Een groot deel van het publiek in de Amsterdamse Melkweg bestond zondag uit liefhebbers van Philip Glass. Maar voor evenveel toeschouwers draaide het om twee anderen: Koert Stuyf en Ellen Edinoff. Voor het eerst sinds 1974 zouden deze grondleggers van de postmoderne dans in Nederland zich weer op het toneel vertonen. Organisator Rob Malasch glunderde. Terecht.

Na de pauze stond ze daar: Ellen Edinoff (67). Klein en fragiel, in eenzelfde oosterse creatie als indertijd, nog steeds spierwit geblanket met pikzwarte make-up. Voor degenen die de danseres vroeger hebben gezien, moet het een wonderlijke sprong in de tijd zijn geweest. Wat een verbazingwekkend exacte dosering van zachte flow en strakke beweging, van naturel en complex etaleert Edinoff in Intaglio. Delicaat tasten haar voetjes de vloer af, haar arm- en handbewegingen, de handpalmen vaak karakteristiek naar voren gehouden, zijn fascinerend.

De angstig gekromde houdingen en gebogen knieën, gecombineerd met de wetenschap dat Edinoff een zware ziekte achter de rug heeft, wekken ontroering. Stuyf schrijdt een paar keer kort over het toneel met twee dansers met zwarte hoofdbekleding. Ze naderen Edinoff, maar lopen haar voorbij. De interpretatie is aan de toeschouwer.