Flinterdunne romance onder het oog van rijke sjeik

Illustratie Thomas Schats

Een ongeloofwaardig uitgangspunt, daar kan een film nog wel overheen komen. Maar met een oninteressant uitgangspunt is dat al een stuk lastiger. De premisse van Salmon Fishing in the Yemen, naar een succesvol boek van Paul Torday, is zowel ongeloofwaardig als oninteressant. Rijke sjeik uit het Midden-Oosten (Amr Waked) heeft te veel geld en een passie voor vissen op forel. Die zijn in zijn vaderland Jemen niet te vinden. Dus begint hij een miljoenenproject om met hulp van Britten een forellenpopulatie uit te zetten in eigen land. De suffe wetenschapper Alfred (Ewan McGregor) en de mooie pr-dame Harriet (Emily Blunt) moeten een en ander voor elkaar krijgen, en uiteraard ontstaan er romantische gevoelens tussen de twee.

Het is niet eenvoudig de kijker te laten sympathiseren met hobby’s van de superrijken. „Kan die man niet gewoon een voetbalclub kopen of zo”, zegt wetenschapper Alfred volkomen terecht als hij van het vergezochte project hoort. En zo zijn er meer momenten waarop de film de eigen zeepbel doorprikt - om de weerstand te breken bij kijkers die niet in dit verhaal meegaan, maar voornamelijk met averechts resultaat. Dit warme pleidooi voor romantische dromen en, niet te vergeten, ‘tegen de stroom in zwemmen’ laat zich niet redden.

Dun, maar aardiger is de satirische laag rond de romantische verwikkelingen. Ook de Britse regering – in de persoon van de doortastende en bazige woordvoerder Patricia (Kristin Scott Thomas) – heeft belangstelling voor het vissenproject, dat eindelijk voor goed nieuws uit het Midden-Oosten kan zorgen. Maar haar bijdrage is te klein om tegenwicht te bieden aan de liefdesperikelen. Iemand zou eens Trout Fishing in America moeten verfilmen, het meesterwerk van de volkomen ten onrechte vergeten Amerikaanse schrijver Richard Brautigan.