Berlijnse glorie in Grand Hotel

Grand Hotel, door M-Lab. Gezien: 28/4 in The Grand, Amsterdam. Aldaar t/m 6/5. Inl. m-lab.nl ****

Dolende passanten zijn ze, in een groot Berlijns hotel – allemaal rijk of rijk geweest, het laatste meer dan het eerste. De roaring twenties zijn bijna voorbij, al ontkennen ze nog desperaat hun financiële noodtoestand. Vicky Baum schreef in 1929 de befaamde roman Menschen im Hotel, die al een paar jaar later tot een beroemde Hollywood-verfilming leidde en pas enkele jaren geleden tot de Broadway-musical Grand Hotel. De mozaïekroman werd een mozaïekmusical. Puntig gemonteerd, met dansante muziek die echo’s uit het interbellum oproept, en soms een beetje Kurt Weill.

M-Lab maakt er, in een bijpassende zaal van het somptueuze hotel The Grand in Amsterdam, een bezienswaardige Nederlandse versie van. Zo houdt regisseur Ursul de Geer melancholie en ironie mooi in evenwicht. En de door Koen van Dijk helder vertaalde scènes en songs schakelen van schilderachtig naar schril. De haute chic komt geloofwaardig tot leven. Mede dankzij een strak ensemble en het genuanceerde spel van Ad Knippels als de brave joodse burgerman die in dit milieu naar levensvreugde zoekt, Tony Neef als de zakenman die voor een faillissement staat, Jeske van de Staak als de vertederende typiste die van Hollywood droomt, en Trudi Klever als de depressieve balletdiva die haar zoveelste afscheidstournee maakt. „Ik heb spitzen die ouder zijn dan jij”, zegt ze tegen haar jonge minnaar.

Maar deze Grand Hotel zou nog pakkender zijn als er niet zo veel scènes tegen de zijwanden en de achterwand werden gespeeld. Het publiek moet steeds de hoofden draaien om te zien waar de spelers nu weer zijn. Dat doet iets af aan de concentratie die de voorstelling meer dan waard is.