Column

Bevrijdingstoerisme

Ik deed afgelopen zondag aan ‘bevrijdingstoerisme’. In een natuurgebied net buiten Ede. Bevrijdingstoerisme: de betiteling is gemunt door een regionaal project dat de rijke historie uit de Tweede Wereldoorlog van Gelderland moet ‘verzilveren’. Vorige week vrijdag werd de term gelanceerd. Een ambtelijk coördinator legt uit op de site regiofoodvalley.nl: „(...) onze regionale tweedewereldoorlog-historie kan bijdragen aan een economisch sterke regio...(...).”

We zijn allemaal druk bezig de Tweede Wereldoorlog voor deze tijd relevant te houden. Door op 4 mei het achterneefje van een SS’er te vragen een gedicht voor te dragen. Of door er een lucratieve toeristische attractie van te maken.

Onderdeel van het project is de site liberationregion.nl waarop je wandelroutes kunt vinden. Ik koos de ‘Themawandeling Ginkelse Heide’.

Toeristen zijn aantrekkelijk vanwege de poen die ze bereid zijn te spenderen. Mijn eerste uitgave deed ik op station Ede-Wageningen: flesje Spa, appel, Fisherman’s Friend (€4,95).

Het beginpunt van de wandelroute ligt bij herberg Zuid Ginkel, zo’n 6 kilometer van het station. Als je niet met de auto bent, kun je een taxi nemen. Ik leende een fiets om er te komen.

Voordat ik aan de wandeling begon heb ik in de herberg een cappuccino gedronken (€2,30). De route beslaat eerst een lang stuk door het heideveld waar Britse geallieerden landden. Nu wordt er gevliegerd. Dan verder, het bos in, waar weinig herinnert aan de Tweede Wereldoorlog. Ik moet op de uitgeprinte route lezen dat ik door een begroeid gebied loop waar een SS Obersturmbannführer twee Britse jongens had laten executeren.

(Advies: als je een boswachter tegenkomt die je niet groet en wantrouwig nastaart, terwijl hij hartelijk deed tegen twee nordic walkers voor je, denk dan gewoon: mijn uitgaven betalen jouw salaris, vriend.)

Tegen die tijd heb je een paar kilometer in de benen zitten. Met een kleine afwijking van de route – geen zorgen, je mist niets – kom je bij pannekoekenhuis De Langenberg. Ik eet er een pannekoek met jam (€8,00), drink een cappuccino (€2,30) en daarna een jus d’orange (€2,95). Ga bij zonnig weer vooral op het terras van het pannekoekenhuis zitten, daar heb je mooi uitzicht op een echte Sherman-tank die nog gebruikt werd bij de bevrijding van Ede.

Het laatste stuk van de route voert weer door laagbegroeid gebied. Hier geen horeca, maar wel een monument ter herinnering aan een Belgisch interneringskamp. Als je er een foto van hebt genomen, begin je aan de laatste etappe, terug naar het beginpunt, herberg Zuid Ginkel. Ik had niet echt grote honger, maar omdat ik een lange terugweg had, at ik er een waterige kippensoep (€3,25) en dronk daarna een thee (€1,90).

Mijn totale bijdrage aan het economisch sterker maken van de regio: €25,65. En ik heb iets opgestoken over de plaatselijke tweedewereldoorlog-historie. Handige ondernemers noemen dat een ‘win-winsituatie’. Zo houd je de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog levend; je houdt ’m winstgevend.