Ratrace

Jaren geleden stapte ik uit de ‘maatschappelijke ratrace’. Ik was directeur en bezat zo’n 35 tot 40 twee- en driedelige pakken. Ik ging wat anders doen! Alles hing een jaar in de kast. Koninginnedag kwam eraan. Ik wilde alles kwijt – droeg alleen nog casual. Ik zette mijn standje op en begon mijn waar aan te prijzen. Colberts 2,50 gulden; broeken 1 gulden en vesten 50 cent. Alles werd geïnspecteerd: oksels, zakken, kruis. Niemand die wat kocht. Om 12 uur gooide ik de kont tegen de krib, verhoogde mijn prijzen met 1.000 procent en schreeuwde: „Gegarandeerd tweedehands, gegarandeerd gedragen!” Drie uur later was ik los.