Geen flauw idee

Opnieuw een keiharde klap voor Nederland: vorige week werd één van onze beste schrijvers, Nescio, afgemaakt door The New York Times. Nescio is de nickname van de Nederlandse zakenman Jan Grönloh (1882-1961). Het is Latijn voor: ik heb geen flauw idee. We hebben straten naar die man vernoemd, hij hoort bij de canon, zijn verhalen zijn nu voor het eerst vertaald in het Engels – maar The New York Times vindt die verhalen dus niks, fröbelwerk van „een zakenman die wou dat hij meer tijd had besteed aan schrijven, en die wellicht een betere schrijver was geweest als hij dat inderdaad had gedaan”. De krant vindt het ook gek dat Nescio tijdens de oorlog – de Joden worden al afgevoerd – schrijft over bomenkap en zonsondergangen.

Maar ach, da’s ook maar een recensietje, hè. Zo’n meninkje zet niet meteen onze AAA-rating op het spel, toch. Dat zou gek zijn, dat zou héél gek zijn.

Maar ook weer niet zó gek. Maandag waarschuwde kredietbeoordelaar Moody’s dat de val van het kabinet slecht is voor onze kredietwaardigheid.

Kredietbeoordelaars zijn bureaus die er al sinds mensenheugenis naast zitten, maar waar we nog steeds naar luisteren. Kredietbeoordelaars zagen de crisis van de jaren dertig over het hoofd. Over Griekenland was hun advies tot voor kort: ik zeg doen!

Ze doen hetzelfde als columnisten: ze zitten achter een computer met een mok koffie en vinden iets van iets.

Neem nou dat advies van maandag. Het is een column van 800 woorden, geschreven door Sarah Carlson. Volgens haar LinkedIn-profiel schrijft ze ook stukjes over Zwitserland, Griekenland, Turkije en Cyprus. Haar analyse over Nederland? Nou, je had dus een regering met een tikkende tijdbom die Geert heette, een man met een hekel aan begrotingsdiscipline. En van die klier zijn we nu dus verlost. En dan komt-ie „This development is clearly credit-negative”.

Wilders is weg en dat is slecht nieuws – ik vind ’m sterk. Maar het is dan ook een column, hè, schrijft ze in de disclaimer. Die telt zelfs 1.000 woorden. Er staat: „...moody’s opinions... are not statements of current or historical fact.” Precies. Zo’n advies is een mening, geen feit. Dat staat er even verder nog eens: „This credit rating is an opinion.” En voor álle zekerheid: „It would be dangerous for retail investors to make any investment decision based on this credit rating.” En tot slot, als je toch twijfelt: „you should contact your financial or other professional adviser.”

Als ze zichzelf niet eens serieus nemen, waarom zouden wij dat dan wel doen? Nescio. Ik heb werkelijk geen flauw idee. Da’s een feit.