Geen ‘insecten’ meer in je frappuccino. Wel in tal van andere producten

De Frappuccino’s van Starbucks. Nu zonder luis.
De Frappuccino’s van Starbucks. Nu zonder luis.

Sinds een tijdje gebruikte Starbucks een nieuwe receptuur voor de Frappuccino Strawberry. Voor de kleurstof van de roze drankjes werd gebruik gemaakt van karmijnzuur: een pigment dat wordt verkregen door het pletten van (enorme hoeveelheden) van de cochenillleluis (wiki).

Toen bekend werd dat Starbucks “insecten in de koffie” stopte kwamen de trouwe koffiedrinkers in actie. Vooral veganisten die ooit fan waren van de Frappuccino’s (die met sojamelk werden gemaakt) werden boos. Ze begonnen een petitie en riepen in YouTube-filmpjes de koffieketen op om de receptuur weer aan te passen.

http://www.youtube.com/watch?v=qYEKAy0JgiU

Met succes, want Starbucks heeft nu besloten om niet langer gebruik te maken van de kleur van de cochenillleluis. Het is echter geen noviteit dat de luis wordt gebruikt om kleur te geven aan ons voedel, en ons leven. In NRC Handelsblad schreef Frans van der Helm vorig jaar dat de cochenilleluis in een lange traditie staat, waarbij schildluizen kleurstofverschaffers zijn.

“Europese voorgangers heeft zij ver achter zich gelaten. Vrijwel vergeten zijn nu de goede diensten van de vrouwelijke kermesschildluis Kermes vermillio, die leeft rond de Middellandse zee. Al in de oudheid werd de aan dat insect onttrokken kleurstof karmozijn gebruikt voor verven van kleding. De rode tunieken van Romeinse soldaten, die mensenbloed en daarmee kwetsbaarheid moesten verhullen, dankten hun kleur aan die nietige luis.

Die Europese schildluis werd al snel na de ontdekking van Amerika terzijde geschoven. Want daar levert de cochenilleluis Dactylopius coccus sterkere kleurstof die met de juiste toevoegingen ook meer kleurvastheid heeft. Ze leverde die al aan de Inca’s en Azteken, die rood luizenpoeder als grote kostbaarheid behandelden.

Vanaf 1554 werden talrijke luizen door de Spanjaarden uit Zuid-Amerika geïmporteerd en vervolgens waar het kon ook in Europa gekweekt. Er ontstond een levendige handel, met sterke Nederlandse inbreng. Rembrandt gebruikte dit rood luizenpoeder als kleurstof in zijn schilderijen. Ook werk van andere schilders zou zonder deze luis ànders rood zijn geworden.”

De cochenillleluis staat beter bekend onder de ‘natuurlijk toevoeging’ E120. En die vind je in taart, pudding, vis en tijdens de hoogtijdagen van E120 zelfs in tomaten. Of, zoals de Keuringsdienst van Waarde al eens ontdekte: wie niet van aardbeien houdt, kan het beste aardbeiendrinkyoghurt nemen. Daar zit geen aarbei in. Wel luis.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.