Voormalige grijze muis klaar voor Pinkpop

Moss. 18/4 Melkweg Amsterdam. Herhaling 19/4 Mezz Breda, 20/4 Motel Mozaïque Rotterdam, 21/4 Perron 55 Venlo, 26/5 Pinkpop Landgraaf. www.mosstheband.com

In de rock-’n-roll is er soms maar een kleine handgreep nodig om een lelijk eendje in een zwaan te veranderen. De groep Moss debuteerde in 2007 als het braafste jongetje van de klas met de verzorgde indiepop van hun album The Long Way Back.

Toen gebeurde het wonder. Onder invloed van Amerikaanse voorbeelden als Vampire Weekend en Fleet Foxes gingen ze op zoek naar artistieke uitdagingen. De groep vond zichzelf opnieuw uit en op de laatste twee cd’s klinken ze fris en bevlogen. En de single I Apologise (Dear Simon) kon worden bijgeschreven op de lijst van mooiste popsongs ooit in Nederland gemaakt, tussen Venus van Shocking Blue en Saturday Night van Herman Brood.

Het nieuwe album Ornaments bouwt verder op de fundamenten van de voorlaatste Never Be Scared/Don’t Be A Hero met beheerste, in galm gedrenkte songs. Moss is het type popgroep dat het niet moet hebben van een stoere pose. Songs als Everything died in your heart getuigen van een gevoelige inborst.

Drummer Finn Kruyning is in veel opzichten de gangmaker. Zanger/gitarist Marien Dorleijn begint voorzichtig en komt pas later tijdens het optreden los, met driftige bewegingen die herinneren aan de manier waarop Neil Young zich door zijn eigen gitaarspel laat opzwepen. De muziek is eerst nog lief en zoet; daarna pas komt het tot intens samenspel.

De statische groep van vijf jaar terug is niet zo heel veel dynamischer geworden op het podium, maar heeft leren werken met haar beperkingen. Flitsende abstracte filmbeelden die achter en over de bandleden geprojecteerd worden geven het viertal een schop onder de kont.

Het motorik-ritme uit de Krautrock, highlife-gitaren uit de Afrikaanse muziek en een aan moderne americana verwante samenzang mengen zich tot een meeslepend geheel. Daar bovenuit klinkt de heldere zang van Dorleijn die niet bang is voor harmonische intervallen van een octaaf of meer.

Marien Dorleijn was dat saaie mannetje met de bril die bij Moss maar niet uit zijn schulp wilde komen. Nu, als openingsact op het grote podium van de komende Pinkpopzaterdag, is hij een zanger die naar de hemel durft te reiken.