Fenna verijdelt aanslag tijdens de Sneekweek

Moordvrouw, seizoen 1,10 afl. van 43 minuten.€ 21, 99

Een knappe vuurtorenwachter drinkt in de avondzon een kopje koffie, met uitzicht op een pittoresk kabbelende zee en een knappe vrouw die zich uitkleedt en een duik neemt.

Het lijkt wel een reclame, en dat is het ook. Niet voor de koffie, maar voor het landschap, dat een rol speelt in de politieserie Moordvrouw.

Op 23 maart eindige het eerste seizoen bij RTL 4, met anderhalf miljoen kijkers. In de pers raakte de inhoud van de serie, nu op dvd, ondergesneeuwd door het nieuws over de subsidie van 925.000 euro die het Samenwerkingsverband Noord-Nederland aan de productie gaf. De SNN – waar de drie noordelijke provincies in deelnemen – betaalde daarmee ongeveer de helft van de productie. ‘Moordvrouw zelf onder vuur’, kopten de kranten, en de Groningse PVV-fractievoorzitter sprak van „een ordinaire reclame-uiting”.

Dat is niet helemaal terecht. Reclame is het, ja, maar ordinair niet. Goed, Wendy van Dijk rent als de getraumatiseerde rechercheur Fenna Kremer rond langs Friese kerkjes. En als ze een aanslag probeert te verijdelen, is dat er niet een op Koninginnedag in Amsterdam, maar op de Sneekweek. Maar zo nadrukkelijk als er in Baantjer continu Yakult werd gedronken, zo terloops is de commercial voor het Friese landschap in Moordvrouw.

Sterker nog, het landschap stoort de kijker niet, maar haalt het niveau juist omhoog. Het wordt pas spannend als de karakters naar búíten gaan, dat landschap in, rennend of racend in een speedbootje (want aan het eind van een aflevering heeft Fenna Kremer altijd haast). Terwijl het scenario vóór die apotheose telkens te veel blijft hangen in uitleggerige gesprekken tussen de recherchecollega’s.

Dat uitleggerige is jammer, want het maakt de dialogen in Moordvrouw af en toe tenenkrommend. Dat de vuurtorenwachter van Vlieland zich voorstelt als „Alex Peperkamp, geboren en getogen op dit mooie eiland” had ook niet gehoeven. Maar gelukkig spoelt er net na de koffiedrinkscène op de vuurtoren alweer een lijk aan, en kan het team, onder leiding van Renée Soutendijk, aan de slag.

De serie heeft genoeg vaart om je aan de houterige dialogen niet te erg te storen. De wrijving tussen Fenna, die zich nooit aan de regels houdt, en haar collega Evert (Thijs Römer), die haar daarom steeds moet komen redden, is een leuk rood draadje. En dat Fenna’s trauma langzaam wordt ontrafeld geeft extra lading.

Dat er wel erg veel zware misdaden plaatsvinden in de provincie Friesland neem je als kijker dan gewoon voor lief.

Janna Laeven